Ale trzeba też wrzucić na luz, będzie lepiej wtedy i Tobie i bobo Wiadomo, są zasady, których trzeba bezwzględnie przestrzegać (alko, papierosy, surowe mięso itp.), ale nie dajmy się zwariować. Też na początku szalałam z dietą (nic kupnego słodkiego, same zdrowe rzeczy, notowałam co zjadłam...), wymieniłam wszystkie kosmetyki na te naturalne Z kremów całkiem zrezygnowałam. Ale tak myślę, że nasze mamy nie miały usg, brzuch rósł i tyle Nie można dać się zwariować.
Ja tak mialam z pierwszym i drugim dzieckiem. Teraz blagam zeby to trwalo jak najdluzej. Mam wiecej obaw niz radosci, a tu wyjatkowo czas leci jak szalony. .
Ja tak się czułam w pierwszej ciąży, a dodać do tego, że byłam po poronieniu ciąża po IVF i moje samopoczucie to do 20tc było niezłe kombo. A potem mi przeszło. Przestałam panikować i ciągle się bać. Jak poczułam ruchy to byłam zupełnie spokojna. A każda kolejna ciąża była spokojniejsza, jedynie pierwszy trymestr jest dla mnie pełen strachu i jego najchętniej bym przespała. Ale od II to mogłabym chodzić w ciąży bez przerwy. Wiem, że będzie mi tego stanu brakowało [emoji6]
Ja w pierwszej ciąży też dużo myślałam i się zastanawiałam czy dobrze robię czy czasami nie szkodzę dziecku itp. jak tylko brzuch mnie zabolał leciałam do gina. teraz jestem zupełnie wyluzowana... na wiele rzeczy nie mamy wpływu i najważniejsze by się nie dać zwariować. Wiem że łatwo się mówi ale spróbuj się cieszyć i nie myśleć tak negatywnie. Robisz wszystko co w twojej mocy by dzidziuś się zrodwo rozwijał, postaraj się myśleć pozytywnie inaczej będziesz kłębkiem nerwów. A jak dzidziol przyjdzie na świat będziesz potrzebowała dużo sił więc nie trać wszystkich na tak czarne niepotrzebne scenariusze!!
Ja Cię rozumiem. Są dni gdy jest wszystko ok, sa gdy jestem nerwowa czy łapię doły. Mam za sobą dwie nieudane ciąże i po prostu chyba nie przeżyłabym gdyby z Tą było coś nie tak, tamte zdarzenia mocno odchorowalam psychicznie i chyba stąd taka moja wewnętrzna presja, że teraz musi już być dobrze, bo inaczej nie wytrzymam. Oczywiście, większość czasu się cieszę, bo ciąża rozwija się ok, usg prenatalne ok... to dało mi dużo szczęścia. Ale tez miewam takie czasy niepokoju, gdy się bardzo denerwuje i potem stresuje się tym, że nerwami zaszkodziłam dzidziusiowi. Pisze to bo dziś miałam taka kolejna akcje, pare dni chodziłam taka nabuzowana, aż dziś wybuchłam na męża, wpadłam w szał j płacz. Teraz już ok. Chyba właśnie to tez mnie tak stresuje, ze staram się tak na siebie uważać, siedzę na l4, uważam na to co jem, czego używam. Zazdroszczę dziewczynom luźnego podejścia, gdy żyją jak przed ciążą i nie przejmują się jak ja.
z tego co pamiętam to @Karola2106 miała podobną sytuację do twojej i wszystko jest ok 
WitajWitajcie dziewczyny, mam nadzieję, że nie jest jeszcze za późno żeby do was dołączyć, do tej pory czytałam od czasu do czasu wasze posty i były dla mnie dużym wsparciem i kopalnią wiedzy
mam identyczny termin wg OM miałaś już prenatalne?
bleee
