Codzienne rozmowy Samotnych rodziców

[mamoośka]

A wiecie co.Moja Jula jak była całkiem mała to lekarz neonatolog zawsze mi powtarzal,żeby z niąś wychodzic na dwór bez względu na pogode nawet gdy kaszlała i miała temperature ale do 38 stopni.Robiłam wszystko wg,zalecen i tak małą uodporniłam i zachartowałam.Nie było dnia żeby nie była na dworze nawet gdy padał deszcz cho na chwilke bylśmy na spacerze.

 

[J@god@]

Mój też przez zabranie go na basen w okresie ząbkowania złapał rota :-(

 

[mamoośka]

Wiecie co przeczytalam taki tekst.Wkleje wam bo mi dał sporo do myślenia...

Kobieta: Kiedy ma 5 lat: Ogląda się w lustrze i widzi księżniczkę.

Kiedy ma 10 lat: Ogląda się w lustrze i widzi Kopciuszka.

Kiedy ma 15 lat: Ogląda się w lustrze i widzi obrzydliwa siostrę przyrodnią Kopciuszka: "Mamo, przecież tak nie mogę pójść do szkoły!"

Kiedy ma 20 lat: Ogląda się w lustrze i widzi się "za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste", ale mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 30 lat: Ogląda się w lustrze i widzi się "za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste", ale uważa, że teraz nie ma czasu, żeby się o to troszczyć i mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 40 lat: Ogląda się w lustrze i widzi się "za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste", ale mówi, że jest przynajmniej czysta i mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 50 lat: Ogląda się w lustrze i mówi: "Jestem sobą" i idzie wszędzie.

Kiedy ma 60 lat: Patrzy na siebie i wspomina wszystkich ludzi, którzy już nie mogą na siebie spoglądać w lustrze. Wychodzi z domu i zdobywa świat.

Kiedy ma 70 lat: Patrzy na siebie i widzi mądrość, radość i umiejętności. Wychodzi z domu i cieszy się życiem.

Kiedy ma 80 lat: Nie troszczy się o patrzenie w lustro. Po prostu zakłada liliowy kapelusz i wychodzi z domu, żeby czerpać radość i przyjemność ze świata.

Może wszystkie powinnyśmy dużo wcześniej założyć taki liliowy kapelusz...

 

[Dori79]

o tym samym pomyslalam!! gdzie moj liliowy kapelusz??

 

[J@god@]

mama Julci znałam, ale dobre ;-):-). Ja tam chyba jestem nie do końca "w normie" bo liliowy kapelusz noszę od dawna i żółte skarpetki do niego ;-):-)

 

[Dori79]

a mnie sie wydaje, ze ten liliowy kapelusz czy tez zolte skarpetki to tak sie cyklicznie w naszym zyciu pojawiaja. przynajmniej u mnie. ale niestety zbyt czesto przejmuje sie zupelnymi pierdolami, przez co nie moge sie cieszyc zyciem i tym co mam... trace energie i czas na tesknieniu za czyms, czego moze nigdy miec nie bede. i po co? zycie jest za krotkie. carpe diem!

 

[mamoośka]

Ja tam musze sobie kupi taki kapelusz bo nie posiadam ale pierdołami i tak się nie przejmuje.

 

[Dori79]

Ja tam musze sobie kupi taki kapelusz bo nie posiadam ale pierdołami i tak się nie przejmuje.

bo ty madrzejsza juz jestes

 

[J@god@]

Dori79 a ja tak dosłownie, bo małą wagę przywiązuję do tego w czym chodzę, byleby nie przesadzić, bo nawet fizyka jakiś strój obowiązuje ;-).
Za stara jestem, żeby się przejmować tym co inni mówią.

A pytałaś kiedy kończę doktorat, mam nadzieję, że w tym roku jeszcze.
Dałam szefowi pracę do 3 czytania , mam nadzieję, że tym razem jakieś
konstruktywniejsze uwagi dostanę.
Jak nie to zmuszę go, żeby usiadł ze mną i mi wyjaśnił co chce, bo mamy problem z tym, że się przeżucamy tą pracą od 4 miesięcy i zaczynam powoli tracić cierpliwość ;-).
Po za tym został mi tylko egzamin zawodowy, ale jego się zdaje w momencie kiedy są obydwie recenzje, więc wypchnięcie pracy do recenzentów to mój priorytet teraz.
Co nie znaczy, że nie zaczynam sobie powtarzać wiedzy z mojej dziedziny. Szczególnie tego czym się bezpośrednio nie zajmowałam.

 

[Dori79]

Dori79 a ja tak dosłownie, bo małą wagę przywiązuję do tego w czym chodzę, byleby nie przesadzić, bo nawet fizyka jakiś strój obowiązuje ;-).
Za stara jestem, żeby się przejmować tym co inni mówią.

A pytałaś kiedy kończę doktorat, mam nadzieję, że w tym roku jeszcze.
Dałam szefowi pracę do 3 czytania , mam nadzieję, że tym razem jakieś
konstruktywniejsze uwagi dostanę.
Jak nie to zmuszę go, żeby usiadł ze mną i mi wyjaśnił co chce, bo mamy problem z tym, że się przeżucamy tą pracą od 4 miesięcy i zaczynam powoli tracić cierpliwość ;-).
Po za tym został mi tylko egzamin zawodowy, ale jego się zdaje w momencie kiedy są obydwie recenzje, więc wypchnięcie pracy do recenzentów to mój priorytet teraz.
Co nie znaczy, że nie zaczynam sobie powtarzać wiedzy z mojej dziedziny. Szczególnie tego czym się bezpośrednio nie zajmowałam.

mam pojecie jak wyglada caly proces doktoryzowania sie, bo mam siostre, ktora to niedawno przerabiala. trzymam wiec kciuki i jestem pewna, ze akcja zakonczy sie sukcesem