Z tym wątkiem prywatnym i „nie zamykaniem się na nowe osoby” to jest dla mnie trochę głupie.
Cała idea wątku prywatnego traci wtedy sens, po co go wtedy w ogóle tworzyć. To tak jakby grupa koleżanek stworzyła grupę prywatną na Facebooku o danej tematyce, dajmy na to „urodziny Patrycji” a założyciel fb by im napisał „ale nie zamykajcie się na ludzi, wielu z nich chce uczestniczyć w urodzinach Patrycji”
Dla mnie to tak wygląda. My tu nie jesteśmy na tym wątku lekarzami, jesteśmy zwykłymi dziewczynami które zaszły w ciążę i ze sobą piszą
Więc teoretycznie jak się zamkniemy w swojej grupie to kto na tym straci, codziennie piszemy o samopoczuciu, wizytach i tyle … Osoby które sobie dołączą później mają całe publiczne forum do dyspozycji, dalej mogą zadawać pytania itd. Nie są im chyba do życia potrzebne informacje, że nindzia dzisiaj miała ból głowy, Lilka jadła na obiad kotleta a Laurita pojechała na wakacje
Możecie mnie zjechać ale takie jest moje zdanie w tym temacie.
bo z tego względu, że przechodzę przez to pierwszy raz to wszystko jest dla mnie olbrzymią abstrakcją. Każde zdjęcie usg i każda nowa informacja. Chyba długo się przyzwyczajam do nowych sytuacji w życiu i dlatego 
pamiętam jak rok temu wzięliśmy ślub i też długo nie mogłam się przyzwyczaić, że jestem żoną 
, do drugiego, którego chwali moja przyjaciółka, bo nie robił problemów z cesarka przy zaświadczeniu o konieczności cesarki od specjalisty, mam ponad 30 km i się waham czy będę chciała aż tyle jeździć na wizyty. Obecny niby jest ok, ale nie pracuje w szpitalu w mojej okolicy i bym musiała jechać około 40 km do porodu, ale to ordynator oddziału, więc może warto. Jeszcze awaryjnie mam wizytę u młodej kobietki w przyszłym tygodniu, może z nią złapie dobry kontakt. To bardzo ważne, żeby w ciąży mieć poczucie pełnego zaopiekowania przez lekarza prowadzącego i mam nadzieje, że do końca I trymestru już jakiegos wybiorę 
obecnie ważę 50kg
