Rudson
Mamy październikowe 2007
Ja też chciałam umrzeć
za długo to trwało i za dużo bólu było ...
Mam nadzieję że teraz będzie chlup i już po wszystkim
ale jesteśmy już pogojone więc trochę wątpię że gładko pójdzie
już się boję
Najbardziej buczałam na M, gryzłam go i szczypałam
a On to dzielnie przyjmował na klate
a mimo tego chce być ze mną drugi raz
bez Niego bym wtedy nie dała rady ...
Jakos tak zapadł mi w pamięci twój opis porosu monysiu...pamiętam że delikatna znieczulicę w szpitalu miałaś...coś misię kojarzy że jakoś tak nie przejmowali ise twoim bólem...a nie było tak że przez jakiś czas twój mąż mógł na ciebie patrzeć tylko przez szklane dzrzwi...że jakoś tak nie mogliście być razem...coś takiego pamiętam...ale może mylę historie
U mnie w czasie porodu jeszcze jedna śmieszna sytuacja była. Położna fajna starsza pani kazała tatusiowi liczyć do 10 - po polsku...on będąc w szoku liczył " 1, 2 ,4,7 itp"....a ona "wait a minute...it's not right"
...wyobraźcie sobie że tyle polskich porodów odebrała że wyczaiła że ne liczy gościu po kolei A ja dzis ostatni dzień w pracy
...miałam nie przychodzic juz bo zwolnienie będę mieć od wczoraj...ale szefostwo najwyższe wczoraj było na wyjeździe i dziś xhyba chce się ze mną "czule żegnać" 
...ale i tak o 10 urywam się na zakończenie przedszkola a po 14 jadę p zwolnienie do gina....więc dzień urywany i pełny pożegnań
ja właśnie wcinam śniadanko....dzieciaki zgłodniały
