Wątek PORODOWY :)

[magdziunia]

Oj tak prawda Gosiu - maleńka istotka, bezbronna.
Ale jak można nie pokochać takiego maleństwa - ja już te dwie kreseczki na teście pokochałam.
A każda chwila, każde muśnięcie, kopniak przybliżają do wielkiego a zarazem cudownego spotkania.

 

[minisia]

Oj tak prawda Gosiu - maleńka istotka, bezbronna.
Ale jak można nie pokochać takiego maleństwa - ja już te dwie kreseczki na teście pokochałam.
A każda chwila, każde muśnięcie, kopniak przybliżają do wielkiego a zarazem cudownego spotkania.

No ja mialam tak samo wszystkie trzy moje cuda pokochalam od kreseczki na tescie i zaczelo sie drzenia o ich zdrowko
Ale kazdy ma inna psychike i nie ma sie martwic milosc do dziecka napewno predzej czy pozniej sie pojawi

 

[magdziunia]

Ja na początku bałam się, że nie będę umiała pokochać dzidziusia jak przyjdzie na świat .... bałam się, że po stracie już nie będę umiała kochać drugiego-nowego bąbelka.
Jednak miłość matki do dziecka - tego nienarodzonego jest tak silna, nierozerwalna, wieczna - przynajmniej dla mnie.

 

[motylek6]

Tak jak piszecie...kazdemu w innym czasie przychodzi macierzynstwo.Ja zawsze marzylam o dzidziusiu,bo wiedzialam,ze zmieni moj swiat.Jak zobaczylam 2kreski bylam mega szczesliwa pomimo tego,ze sytuacja moja byla nie poukladana do konca.Z kazdym dniem martwilam sie tylko,aby bylo zdrowe.Teraz nie wyobrazam sobie nie byc w ciazy....czas szybko minal i dzidzia juz niedlugo bedzie z nami,nie moge sie doczekac,chociaz sie boje pierwszej reakcji.Juz ja tak bardzo kocham,takze mysle,ze po porodzie nic tego nie zmieni

 

[magdziunia]

Napewno się nie zmieni a każda chwila z maluszkiem - nawet kiedy będzie płakać - wyciśnie łzy szczęścia.

 

[justyneczka]

ja z jednej strony już bardzo kocham kruszynkę która każdego dnia daje o sobie znać i wytyka nóżki w któryś bok, tak żebym mogła je pogłaskać a z drugiej strony kompletnie nie dociera do mnie że, będe miała za chwile obok, drugie dziecko, że to już nie będzie tylko Laura, za którą mogę w ogień skoczyć, że będę musiała to wszystko jakoś podzielić- nie potrafie sobie tego w tej chwili wyobrazić...

Ale podejrzewam, mam taką nadzieję, że jak urodzę, wszystko jakoś naturalnie sie poukłada.

Dziś sen z powiek spędza mi zostawienie Laury na czas porodu.To jest dla mnie bardzo trudna kwestia.Bo nie chcę sama rodzić a z drugiej strony....
Przepłakałam wczorajszy wieczór i podjęłam decyzję, że jeśli moja mama nie zdąży dojechać na czas, będę sama rodzić a Robert zostanie z niunią.
W pierwszej wersji, znajomi mieli się nią zając "w razie czego" ale jakoś ciężko mi na samą myśl, że ma zostać, mimo że z zaprzyjaźnionymi to jednak w jakims sensie obcymi ludźmi, którzy przecież nie wiedzą np jak ona lubi zasypiać i co jak będzie płakać za mamą i tatą, i co wtedy??przecież wciąż jest taka malutka.
Dlatego, lepiej będzie chociaż z tatusiem, a mamusia musi wziąść się w garść, bo urodzić i tak trzeba. będę musiała dać sobie jakoś rade, chociaz cholernie sie boje.

 

[minisia]

Justys no masz trudna sytuacje ale dacie rade.Jesli chodzi o porod to nie wiem jak cie pocieszyc z tym zostawieniem pod czyjas opieka malej ale jesli chodzi o uczucia to ci mowie pokochasz swoje dzieci oboje rowno bo to naturalne ja mam dwojke i kocham obu tak samo i ciagle jestem dla nich sprawiedliwa a czasem jest ciezko jak wywijaja aby ukarac wlasciwego itp a teraz bedzie trzecie o milosc sie nie martwie bo wiem ze znow starczy i dla niej ale bardzie j chodzi mi abym czas miala dla tamtych bo maluda wiele czasu pochlonie ale mam nadzieje ze tatus stanie na wysokosci zadania i mi pomoze w obowiazkach szkolno-przedszkolno-noworotkowych )

 

[magdziunia]

Justynko będzie dobrze.

Mąż napewno zaopiekuje się córcią najlepiej jak będzie umiał.
To może być naprawdę fajny okres dla nich obojga - czytanie bajek, ugotowanie ulubionej potrawy czy spacer do parku i zabawa.
Tak napewno będzie dobrze - głowa do góry.
Ja trzymam kciuki.

 

[justyneczka]

dziękuję mamuśki. mam nadzieje że te uczucia jakoś naturalnie sie porozkładają, szkoda tylko, że R nie może sie rozdwoić na czas porodu wiem, że doskonale sobie poradzi z niunią, bo oboje szaleją za sobą i ze sobą ale teraz dopiero dociera do mnie że mogę wcześniej urodzić niż babcia dojedzie i będę musiała sama rodzić a tego boję sie jak dziecko. na dodatek jestem tak daleko od Domu.

 

[motylek6]

Justyna mam nadzieje,ze dzidzia wyczeka babci i bedziesz mogla z mezem rodzic,a jak niestety wszystko potoczy sie inaczej to chociaz bedziesz spokojna,ze mala nie jest z obcymi tylko z tata;-)