. Dowodem przebytej infekcji jest pojawienie się we krwi specyficznych przeciwciał, tzw. klasy IgG, które pojawiają się 2–4 tygodnie po zakażeniu i utrzymują latami, zazwyczaj do końca życia.
Przeciwciała IgM wytwarzane są już około tygodnia po zakażeniu. Po kilku tygodniach ich liczba maleje, aż znikają zupełnie z krwi po kilku miesiącach. Są więc dowodem na świeżą infekcję, która w ciąży jest szczególnie groźna. Gdyby okazało się, że doszło do zakażenia, nie oznacza to od razu problemów. Nie każde zakażenie jest równoznaczne z powstaniem wad u dziecka. Po pierwsze, infekcję pierwotniakiem toksoplazmozy można leczyć, zmniejszając ryzyko przejścia pierwotniaków przez łożysko – zakażone w czasie ciąży kobiety przyjmują zazwyczaj do końca ciąży (z krótkimi przerwami) lek spiramycynę. Poza tym do zakażenia mogło dojść niedługo przed poczęciem dziecka. Warto w takiej sytuacji wykonać badanie tzw. awidności przeciwciał IgG. Pozwala ono ustalić, czy infekcja jest świeża (niska awidność), czy przebyta kilka miesięcy lub lat wcześniej (wysoka awidność). Zbadanie awidności pomaga czasem podjąć lekarzom decyzję dotyczącą leczenia przyszłej mamy antybiotykiem
Jak odczytać wyniki badania? IgG IgM interpretacja
(-) (-) nie było infekcji, w ciąży badania co 3 miesiące
(+) (-) przeżyte w przeszłości zakażenie (wyjątek - bardzo wysokie stężenie IgG, sprawdzić awidność przeciwciał)
(-) (+) świeża infekcja, konieczna pilna wizyta u lekarza, prawdopodobnie leczenie
(+) (+) niedawne zakażenie, można sprawdzić awidność (jeśli jest niska, prawdopodobnie trzeba rozpocząć leczenie ciężarnej)
UWAGA: Lekarz w zależności od stężenia przeciwciał może zalecić nieco inne postępowanie od wymienionego w tabelce.