Różnie z nimi bywa niestety,jedni są stworzeni do pewnych emocji i przeżywają z Tobą każdą chwile ciąży,a inni muszą do pewnych spraw dojrzeć,a to,że ich życie się zmieni dostrzegają dopiero w momencie gdy pierwszy raz przytulają swoje nowonarodzone dziecko jak juz minimalnie zaczęły przechodzić mi mdłości ,dopadły mnie mega bóle brzucha,rozciągająca się macica ...Tak więc lekko nie jest,ale trzeba sie trzymać,przetrwać wszystko dla dzieci!!! mój mąż teraz bardziej panikuje niż ja jak coś mnie zaboli,najchętniej w minutę zapakowałby mnie do auta i do lekarza. Co do remontu i przygotowań...my narazie też jesteśmy w proszku,ale uzgodniliśmy,że do końca kwietnia pokój małych będzie gotowy i już,wszystko zakupione,wyprawka ,wózek i cała potrzebna reszta. Mąż i tak się obawia zabobonów i zapeszenia,bo skoro termin mam na koniec czerwca...ale wątpię,żebym do tej daty dotrwała,chce mieć juz spokojny maj i w strachu czekać na finałSpokojnie,będzie dobrzeFaceci na swój sposób tez przezywaja stres związany z ciążą i najbliższą przyszłością. A co do zachowań przy znajomych...temat woda niektórzy bardzo długo myślą,że nic się nie zmieni,że nadal będą często widywać się z ekipą na piwku itd Taki ich okrojony horyzont...Hormony swoją drogą
ale tak strasznie sie boję przedwczesnego porodu, że wolałabym czekać ze 3 miesiące na gotowym dla większego spokoju, tymbardziej, że sam remont to jedno a uprzatnięcie wszystkiego, pomycie to drugie, boje sie zwyczajnie, że zabraknie mi na to wszystko sil albo, ze sie przeforsuje i stanie sie cos złego, ponadto wszystko poprać, poprasować dograć szczegóły itd...)) Kurde tak czytam i nie wierzę...masz zamiar po remoncie sama sprzątać?Wiem cholerka,że dużo dziewczyn nie ma wsparcia,bo np.mieszkają w innym mieście niż rodzina,ale chyba masz jakieś koleżanki? Krótka piłka kochana,skoro potrafią spijać z Tobą kawki czy wcześniej pić piwko,to dlaczego ich nie poprosisz o pomoc. Nie twierdzę,że ciążarne to jakieś memeje nieporadne,ale czasami nie warto ryzykowac swojego i dzieci zdrowia. Pranie ok,prasowanko ok,ale po remoncie czasami zostaje mega syf do szorowania a to już wysiłek,a później zdziwienie,że wczesny poród zaskakuje...masz rację...., będe musiała sie przemóc i poprosić o pomoc, choć to tak bardzo nie w moim styluRano dziewczyny stwierdzą,ze cierpimy na bezsenność
Ja już teraz zgłosiłam się z zapytaniem do kilku osób czy będą mogli mi pomóc,przyjdzie czas i pora to będzie mi łatwiej.
, na pewno znajdzie sie ktoś chętny, a jak ja będe musiała cos zrobic to z glową, na raty....wiem, wiem w naszym przypadku nie problem wylądować na porodówce za wcześnie
Czasami się cieszę i jestem pełna optymizmu,a czasami boję się jak to wszystko dalej będzie.Tym bardziej,że jak już jakiś czas temu pisałam mój mąż ciągle jeździ w delegacje,rodziny tu nie mam.Czas wkrótce zacząć kompletować pomału wyprawkę (bo potem nie damy rady finansowo)i jeszcze trzeba zrobić remont.Czasami ręce mi opadają i dopada mnie strach jak to wszystko będzie.Ale tak naprawdę trzeba wziąć się w garść dla naszych maluchów dla tych które są w brzuszku i dla tych które ew.już są na Świecie :-) Mój mąż nie za bardzo przeżywa ze mną tą ciążę bo nie za bardzo ma kiedy jak jest w domu co 2 tyg :-( ja nie mniej na koncu stwierdzilam ze hormony mna owladnely. A zawsze smialam sie jak ktos mowil,ze kobiety w ciazy maja wahania nastrojow. Trzymajcie sie dzielnie wszystkie przeciez damy sobie rade MUSIMY:-) chcialam moj brzuchol wstawic zebyscie sie mogly posmiac a tu maz zostawil u swoich rodzicow wiec musze do jutra poczekac
