Mamy majowe 2009

[okruszek.emi]

Witajcie :-)
Ja również jak Hanana5 z innej beczki ...wkleiłam właśnie zdjęcie z USG.

Pozdrawiam Was Kochane.

Chciałam dodać...że rozumiem Isabele, dziękuję Ci za tą opowieść o Twojej córce...jest mi łatwiej zrozumieć Twoją decyzję. Rozumiem również te dziewczyny, które by nie poszły tą drogą.
Każda z nas jest inna...i ma prawo do własnych poglądów...niech tylko nas to nie poróżni.... zostawmy ten temat. Bądźmy dla siebie podporą....i dbajmy o swoje dobre samopoczucie na tym forum :-)
Isabela trzymam kciuki, wierzę, że badania będą na tyle poprawne, że podejmiesz właściwą dla siebie decyzję. :-)

 

[xatia]

Ja nie moge powiedziec, ze rozumiem taka decyzje, ale powiem, ze ja toleruje... Kazdy ma inne poglady na zycie i kazdy ma prawo do podejmowania swoich decyzji.
Ja zyje w takiej religii a nie innej i wlasnie dlatego uwazam, ze juz podjelam decyzje, wtedy kiedy zdecydowalam sie na dziecko, ze chce je urodzic i wychowac. Tak jak mowie, nikt nam nie da gwarancji, ze nasze dzieci mimo iz urodza sie zdrowe, kiedys w przyszlosci nie zachoruja na jakas ciezka chorobe, zarowno fizyczna jak i psychiczna... Modle sie i szczerze wierze, ze nasza dzidzia bedzie zdrowa, ale jesli nawet nie, to wierze, ze jest w tym jakis sens i ze tak wlasnie mialo byc.

 

[mama_Bartusia]

wiesz co Isabela?? trzymam kciuki i z calego serca zycze ci dobrych winikow!!!!

 

[isabela]

Dziekuje dziewczyny. Wlasnie o to chodzi, by sie wspierac i wzajemnie szanowac. Pozdrawiam Was wszystkie i dziekuje za wsparcie.
Milego wieczoru, ja ide na urodziny kolezanki :-)

 

[maja33]

Witaj Izabelo nie mialam jeszcze okazji przywitac cie, zycze ci duzo wytrwalosci i trzymam kciuki za twoja fasolke oby byla zdrowa i napewno tak bedzie

lece ogladac foteczki teraz
pozdrawiam

 

[Rosea]

Ehh, no i przypuszczałam, że wywołam burzę. Ale doskonale wiem, co napisałam, i dokładnie to miałam na myśli, co napisałam. To nie moja skrajna głupota, tylko moje życiowe doświadczenie, i moje przekonanie, że na samej biologii i fizjologii człowiek się nie kończy, i że dla mnie ważne jest to co się dzieje jakby poza chorobą.
Doskonale wiem, co dzieje się w rodzinie, w której jest chore dziecko. Doskonale widzę, jak po czasie przerażenia, buntu i gniewu wśród najbliższych dziecka zaczynają się dziać takie, a nie inne rzeczy- że następuje przewartościowanie życia, że ci ludzie zyskują zdolność bezwarunkowej miłości. Że często zdarza się tak, ze potem rodzice chorego dziecka twierdzą, że to oni dostali od niego więcej, niż dali z siebie. Oczywiście na pewno nie wszędzie tak się dzieje, idealistką nie jestem. Ale w wielu przypadkach tak.
Jeszcze lepiej wiem, co czuje chore dziecko. Z doświadczenia. Że dużo łatwiej jest znosić wszystko, gdy obok jest i mama, i tata, i gdy wiem, że mnie samej z tym nie zostawią, tylko po prostu będą ze mną.
Nie wiem, czemu tak się dzieje, że jednym rodzą się same zdrowe dzieci, a innym nie, a jeszcze inni nie mogą mieć dzieci w ogóle. Wiem natomiast, że gdyby wszystkim jednakowo rodziły się superzdrowe i piękne dzieci, to szybko przestalibyśmy być komukolwiek potrzebni. Jak dla mnie jakiś sens w tym jest. Dla każdego pewnie inny. Nie ma też dla mnie różnicy, czy będę z moim chorym dzieckiem jeszcze nienarodzonym, czy już z urodzonym, i będę się nim opiekować i walczyć o jego zdrowie czy życie. Wliczyłam to w ryzyko gdy podjęliśmy z Mężem decyzję o staraniach o dziecko.
To na tyle. Każdy podejmuje decyzję na własną odpowiedzialność, i nie oceniam tego. Napisałam jak wyglada sytuacja z mojej strony, starając się żeby nie naruszać poglądów ani uczuć religijnych innych osób - chociaż po pewnych wypowiedziach poczułam się niefajnie. W ramach szumnego hasła tolerancji proszę również o uszanowanie moich niepopularnych poglądów.

 

[paula7]

ISABELA- zycze milej zabawy na tych urodzinach i trzym sie na badaniu bedzie wszystko ok..
ROSEA- to normalne ze karzdy ma prawo do swoich pogladow i decyzji...nikt do nikogo nie powinien miec pretensji... ja szanuje twoja i innych decyzje... ale wszyscy sami decyduja o tym co chca zrobic i jak postapic w zyciu..

 

[anecik]

Oj podjęłyście temat ciężkiego kalibru. Isabela przede wszystkim zespół Downa to zaburzenie 21 pary chromosomów. I każde dziecko z Zespołem Downa jest inne wiem to choćby dlatego że pracuję z takimi dziećmi. Jeżeli mogę wypowiedzieć swoje zdanie to większość rodziców dzieci z rożnymi dysfunkacjami kocha je i akceptuje takimi jakimi sa i niejednokrotnie większą odwagą jest urodzic i wychowywać takie dziecko.
Każdej matce tak jak i Ty dobrze o Tym wiesz trudno jest patrzeć na cierpienie własnego dziecka. Decyzja o pozbyciu się własnego dziecka jest dramatem i często kobiety cierpia na tzw. syndrom poaborcyjny.
Trzeba wierzyc że wszystko bedzie dobrze.
Miłego wieczoru wszystkim
ja wracam do łóżka chorowac dalej.

 

[mama_Bartusia]

To na tyle. Każdy podejmuje decyzję na własną odpowiedzialność, i nie oceniam tego. Napisałam jak wyglada sytuacja z mojej strony, starając się żeby nie naruszać poglądów ani uczuć religijnych innych osób - chociaż po pewnych wypowiedziach poczułam się niefajnie. W ramach szumnego hasła tolerancji proszę również o uszanowanie moich niepopularnych poglądów.

Rosea zgadzam sie z Toba w 200%, tez nie chce naruszac pogladow innych, takie jest pprostu moje zdanie i juz

 

[kasica212]

skończmy ten drażniący temat każdy jest indywidualnie odpowiedzialny za siebie i swoje decyzje. Ja chciałam przeprosić jeśli kogoś uraziłam swoimi poglądami , ale każdy ma prawo myśleć i postępować tak aby być ok według swojej miarki

Dziewczyny a teraz z innej beczki co sądzicie o wcześniejszych zakupach?? My planujemy kupić wózek i łóżeczko koło kwietnia, a babcia już krzyczy że mamy to zrobić po porodzie