popieram majówki są the bestA ja 1 maja nawpieprzałam się kiełbasek, sałatek na majówce i trafiłam do szpitala z fałszywymi skurczami....i na porodówce się porzygałam, dostałam relanium i było mi lepiej hihih
?
po co mi kazała rodzic na łóżku porodowym
Wow super, szybciutko.
A ja 1 maja nawpieprzałam się kiełbasek, sałatek na majówce i trafiłam do szpitala z fałszywymi skurczami....i na porodówce się porzygałam, dostałam relanium i było mi lepiej hihih
M&M's a co z Twoim suwaczkiem? chyba szwankuje?
no może, wtedy miałabym bliżej do domuba ,albo pod karuzelą...
hi hi hi, ale faktycznie jak o tym myślę że to miasteczko by tam było, to naprwdę byśmy nie zdążyli....wow!!!
popieram majówki są the best
ja tylko lekko skopałam położną na łóżku porodowym
ja nie świnia to ten ból był tak świńskiTaaa... świnia jedna
popieram majówki są the best
ja tylko lekko skopałam położną na łóżku porodowym
ja nie świnia to ten ból był tak świński
Ej Ewelina to tak jak ja.Do szpitala trafiłam 30 kwietnia,zdrzemnęłam się w sali przedporodowej,1 maja o 14 pościli mnie do domu-pojechałam na kebab-a o 23.50 byłam z powrotem.Filip urodził się 2 maja o 1.55
a gdzie ty chciałaś rodzić?? w samochodzie.... ?
w samochodzie to może nie koniecznieszpital mi odpowiadał tylko nie pozycja
prześlicznie no i ta opaska super!!!!
Dobrze że doszłaś do domkuja pamiętam że w niedziele 3maja rano przed 8 poszłam do toalety siku(całą noc chodziłam co godzinke siku)jak wróciłam położyłam się ponownie no i jakoś tak mokro mi się zrobiło,zdążyłam wyskoczyć z sypialni,dosłownie zdięłam szybko gadki od piżamki i majtusie i chlapło jak nie wiem codobrze ,że stałam na kafelkach.M wyskoczył z sypialni jak poparzonyodrazu chciał jechać do szpitala,musiałam go uspokajać ,oznajmiłam że pojedziemy jak coś bedzie się działo,nic mnie nie bolało żadnych skurczy nie było totalnie nic.Zjadłam na spokojnie śniadańko popiłam herbatką a m już prawie za uszy ciągnął mnie do auta no i jak byłam w połowie drogi do szpitala to zaczęły się skurczew szpitalu jeszcze się kłóciłam i buntowałam że nie wsiąde na wózek inwalidzki że do windy wejde o własnych siłach ,a panie pielęgniarki się uparły i musiałam ustapić.O godzinie 13 Nicol juz z nami była.Ten moment razem z m zapamiętamy do końca życia!!!!najcudowniejszy moment i chwila w naszym życiu!!!ob oje płakaliśmy jak dzieci z wzruszeniaTeraz tego 3maja jak nakrywałam stół,to się rozkleiłam bo wspomniał mi się ten magiczny dzień,a m się uśmiał że z mamusi taki mięczak
może jak dojdziemy do 22 wieku to się zmieni
