do niedawna Zuzia jeszcze jadła w nocy, ale na szczescie juz tego nie robi, ale mam wrazenie ze łóżeczko dla niej za male bo budzi sie w nocy jak sie zablokuje miedzy szczebelkami albo walnie w nie, sama nie wiem:-)czasami zdarza sie jej przespac cala noc, a czasami budzi sie w nocy skora do zabawy:-)tylko mi wtedy nie wesoło
zasypia bez wiekszych problemów, a w nocnym wstawaniu pomaga mi moja mama, bo mój mąż pracuje po 12 godzin i nie mam sumienia go zrywac jeszcze w nocy do małej, mama mi pomaga bo jest prawdziwym rannym ptaszkiem i ja dzieki temu moge czasem dłużej pozpac
podziwiam dziewczyny które same sa ze wszystkim-szacunek
i że o głodzie nie może być mowy. Z ndz na pon zawzięłam się. Podgrzałam wodę przegotowaną i przy pobudce koło północy ruszyłam z butelką do córki. Napiła się, buntowała, marudziła, wierciła i wypróbowała wszystkie sztuczki, ale się nie ugięłam i o dziwo po pół godzinie zasnęła. Gorzej było w następną noc, bo 1,5 godz. walczyliśmy (zasypiała na 20 min, jak chciałam od niej wstać albo m, bo siedzieliśmy w końcu na zmianę, to się wybudzała, ale w końcu padła). Następną noc przespała. Potem obudziła się koło 5 i smoczek wystarczył. Teraz dwie noce u moich rodziców też przeszły gładko, bez większych szlochów i lamentów więc jesteśmy blisko osiągnięcia radości z przespanych w 100% nocy. Alleluja i uff uff uff!
. A w niektórych przypadkach, to zupełnie mi brak konsekwencji, np dieta 
. Dlatego cieszę się, że udało się tak szybko i jest tego efekt. Polecam cierpliwość i wytrwałość, jest z czego być dumnym. Trzymam kciuki za kolejnych rodziców i bobasy ;-)
