Sierpień 2012

[sopelek83]

Nie słucham dziecięcej muzyki, nie gadam do Bruno całymi dniami – co ze mnie za matka?!

heh ja mam to samo, nie potrafię gadać do brzucha...chociaż jak się pchają pod żebra to mówię" gdzie się pchasz? bilet masz?"
też nie śpiewam, puszczam czasem muzykę z komórki...ot jakoś nie dociera do mnie że w brzuchu są ludzie..takie malutkie

 

[asia.85]

Summerbaby, to Gdańsk ale rzeczywiście lipna Ja próbowałam czytać ale jakoś tak nie ogarniam tematu na razie:-( Ja się nie boję porodu, chyba bardziej tego co będzie po, a najbardziej się boję żeby było wszytko dobrze, żeby byłą zdrowa wszytko inne zniosę. Szczerzę to ja podczytuje bachora z M i się śmiejemy strasznie: Bachor mag. Bezradnik dla nieudacznych rodzicówBachor mag. | Alternatywny magazyn o alternatywach rodzicielstwa

 

[Sunshine27]

Na samą myśl o odpadającym pępku robi mi się słabo.

Też mam jakiś nieracjonalny strach przed pępkiem :-( Nie zamierzam o niego dbać i to spadnie na mojego męża bo ja tego nie dotkne, będe miała wrażenie, że dzidzi zrobie krzywdę
Baa ja się nawet o sój pępek boje bo jak mi wyjdzie na wierzch to będe miała wrażenie, że mi tak coś wlezie


A z murawą też się zastanawiam - wygląda okropnie!

 

[Summerbaby]

Summerbaby, to Gdańsk ale rzeczywiście lipna

Oj, zwracam honor narodowemu :-)

 

[dzag82]

A tak zupełnie zmieniające temat- CO SIĘ STAŁO Z MURAWĄ?? Przełączyłam na meczyk i wygląda jakby grali na jakimś podrzędnym boisku a nie stadonie NARODOWYM! O co kaman??

To nie narodowy, to w Gdańsku. A boisko niestety zostało zlane. Ponoć dzisiaj cały dzień lało w Gdańsku, niedługo przed meczem przestało. Choćby nie wiem jaki system odwadniania to ten kawałek ziemi między trawą a rurkami musi mieć czas żeby wyschnąć. Chłopaki biegają uświnieni jak dzieci .

Miło wiedzieć, że nie tylko ja mam jakieś obawy. I nie chodzi u mnie o to, że mi się nie chce, że nie podoba mi się że świat stanie na głowie. Tylko, że nie będę na tyle mądra/cierpliwa/silna/spokojna żeby być dobrą mamą dla tego Okruszka.

 

[milionka]

RANY!! tylko dzisiaj u lipcówek troje dzieci się urodziło
Doti ja też dzisiaj przecholowałam pod wieczór - kilo truskawek z cókrem i ze śmietaną, ciastka zbozowe zapite oreżadą, 3 kabanosy i pękam:-)

dziewczyny ja tez mam obawy - a 3 razzy już nawet ryczałam w napadzie paniki

 

[kruszki]

no wpadlam wieczorowo, my lecielismy z harrym potterem
ide zrobic kanapki mojemu na jutro, mam nadzieje ze nie bedzie to kolejna bezsenna noc a pisiu chodze tak czesto ze tragedia.. beznadziejna pogoda, leje, wieje...
ludzkie dzieci sie zaczyna na tvn, ale chyba nigdy nie ogladalam
do jutra laski

 

[mala.di]

Miło wiedzieć, że nie tylko ja mam jakieś obawy. I nie chodzi u mnie o to, że mi się nie chce, że nie podoba mi się że świat stanie na głowie. Tylko, że nie będę na tyle mądra/cierpliwa/silna/spokojna żeby być dobrą mamą dla tego Okruszka.

to i ja się dopisuje do mam mających takie obawy. chyba dość normalna rzecz to jest, w koncu pierwszy raz bedziemy mamami, a ja jak do tej pory nigdy w zyciu nie mialam stycznosci z takimi malenstwami... na szczescie jest moja mama w pogotowiu jak cos

 

[weronkazzz]

babeczki, i ja się boję, nie ma co. tylko moja mama zamiast mnie wesprzec chocby cieplym slowem (kontakt mamy telefoniczny, bo za oceanem zyje), to mi oznajmila ze ona to ani pol sekundy sie nie bala i ze swiat sie zmienia i ze dobrze ze juz jest taka stara...
kuwa
ale moja matka to osobny temat w sumie. bardziej na wsparcie mojego t. licze, ktory jakos nie ma stracha przed niczym. no ale wiadomo, to nie on bedzie siedzial z dzieciem non stop kolor... to mnie jakos tez przestrasza, ze mi cierpliwosci nie starczy, albo ze mnie jakis dół dopadnie.

Zamiast czytać książki o pierwszym roku dziecka to zrywam boki czytając książkę Talko „dziecko dla odważnych”.

tu polecam "Dzieciozmagania" Kaz Cookie, tam jest o pierwszym roku dziecka tylko z duza dawka humoru i dystansu
a, i do brzucha ja tez nie gadam, o spiewaniu nie wspominajac

 

[k8libby]

Mi mój maż zawsze zarzuca mi, że ja to mówię, jakoś to będzie i niczym się nie przejmuję. On za to wszystko widzi w czarnych barwach, doszukuje się tragedii...
No zmieni się ten nasz świat, poświęcimy życie dziecku (przynajmniej większość), ono i tak tego nie doceni a my się będziemy wqrwiać.
Ale nie ma co płakać, mleko się rozlało, trzeba wziąć się w garść i nie roztrząsać. Kobiety są silne, kto ma dać radę jak nie my??