reklama
Styczeń 2015
- Starter tematu Doggi
- Rozpoczęty
reklama
U rodziców w tym roku na drzewie ani jednej papierówki, a rok wcześniej można było sąsiadom rozdawać. My drzew nie mamy na razie ;-)
Dzisiaj zrobiłam zupę pomidorową, czyli jest postęp
no ale w sumie zupa robi się sama, bo przy innych obiadach musiałabym się bardziej zmęczyć
Mam jakiegoś doła od czasu wizyty :-( niby wszystko dobrze, a jakoś tak stresuję się, że może być gorzej itp. Podejrzewam, że w miarę jak to dziecko staje się bardziej konkretne dla mnie (już nawet płeć znana), tym bardziej boję się, że je stracę i stąd ten dół. Niech już będzie styczeń i po porodzie...
Dzisiaj zrobiłam zupę pomidorową, czyli jest postęp
no ale w sumie zupa robi się sama, bo przy innych obiadach musiałabym się bardziej zmęczyć Mam jakiegoś doła od czasu wizyty :-( niby wszystko dobrze, a jakoś tak stresuję się, że może być gorzej itp. Podejrzewam, że w miarę jak to dziecko staje się bardziej konkretne dla mnie (już nawet płeć znana), tym bardziej boję się, że je stracę i stąd ten dół. Niech już będzie styczeń i po porodzie...
jezyk dziękuję 
naprawdę chwilami mi ciężko, te 5 lat, poronienia i diagnoza mojej choroby zrobiły swoje... chyba nawet jak urodzę to nie będę potrafiła uwierzyć, że to moje własne dziecko 
Ten czas ciążowy chwilami leci dość szybko, a teraz znowu jakby zwolnił, wydaje mi się, że to DOPIERO 17 tydzień a tyle jeszcze przede mną...a najgorsza świadomość, że to ja sama temu maluszkowi najbardziej zagrażam (tzn. te przeciwciała wszystkie, moja choroba itp.) i będzie o wiele bardziej bezpieczny jak już wyjdzie z brzucha...
agulqa staram się nie zatrzymywać nad lękami, nie skupiać się, nie analizować co się może stać. Ale świadomość zagrożenia jest gdzieś z tyłu głowy. Była i wcześniej ale teraz chyba mam słabsze dni.
naprawdę chwilami mi ciężko, te 5 lat, poronienia i diagnoza mojej choroby zrobiły swoje... chyba nawet jak urodzę to nie będę potrafiła uwierzyć, że to moje własne dziecko Ten czas ciążowy chwilami leci dość szybko, a teraz znowu jakby zwolnił, wydaje mi się, że to DOPIERO 17 tydzień a tyle jeszcze przede mną...a najgorsza świadomość, że to ja sama temu maluszkowi najbardziej zagrażam (tzn. te przeciwciała wszystkie, moja choroba itp.) i będzie o wiele bardziej bezpieczny jak już wyjdzie z brzucha...agulqa staram się nie zatrzymywać nad lękami, nie skupiać się, nie analizować co się może stać. Ale świadomość zagrożenia jest gdzieś z tyłu głowy. Była i wcześniej ale teraz chyba mam słabsze dni.
reklama
