Ciąża Po Poronieniu

[Koti81]

To ja widze ze i tak dzielne jesteście bo ja potygodniu to niemogłam wogóle rozmawiać. Zamknelam sie w domu i tak miesiac siedzialam.

ja się tu pojawiłam dzień po zabiegu ... chyba albo dwa. wcześniej byłam na sierpniówkach . Wiedziałam , że nikt mi nie pomoże. Ale kto inny może zrozumieć ból kobiety, która straciła upragnione, wyczekiwane dziecko ?

 

[angelka123]

no wlasnie sie zastanawiam... nie wiem juz co gorsze... w domu caly czas mysle, rozpamietuje... w pracy moze przestalabm choc na chwile myslec o tym wszystkim... sama juz nie wiem

 

[Hanka3450]

Witam Wszystkie cieplutko. Próbuję przeczytać dzisiejsze wpisy i widzę, że dużo tego jest. No cóż - mam lekturę na jakiś czas.

 

[Koti81]

Jeszcze jestem na zwolnieniu... ale w przyszlym tygodniu wracam do pracy i boje sie tego zderzenia z rzeczywistoscia.... te pytania, tlumaczenia.... w swej radosci o ciazy mowilam wszystkim nie przypuszczalam nawet ze tak moze sie stac

ja przeżywałam to samo w poniedziałek rano, po 2 tyg wróciłam do pracy. Bałam się ale cieszę się że wróciłam, mnie to pomaga.

 

[wrobelek85]

Witam Wszystkie cieplutko. Próbuję przeczytać dzisiejsze wpisy i widzę, że dużo tego jest. No cóż - mam lekturę na jakiś czas.

Ja już się poddałam, z moją "zawrotną" prędkością internetu nie jestem w stanie dzisiaj nadrobić.........

 

[Koti81]

cześć Haniu-nocna :-)

 

[aga_irlandia]

ale produkujecie

 

[scarlet121]

ja się tu pojawiłam dzień po zabiegu ... chyba albo dwa. wcześniej byłam na sierpniówkach . Wiedziałam , że nikt mi nie pomoże. Ale kto inny może zrozumieć ból kobiety, która straciła upragnione, wyczekiwane dziecko ?

Wiesz co. Ja wtedy i zresztą teraz też bylam przekonana ze tylko mąż mnie zrozumie. On siedziall ze mna, w domu wziol urlop itd. No z nikim niemoglam pogadac. A to bylo teraz sie wydaje ze tak dawno. Aniołek nasz odszedł w 4 tc. 17.04.2007r
[*] Byl bardzo wyczekiwany. Od poczatku wiedzielismy ze jest...

 

[angelka123]

My tez wiedzielismy ze Zosia jest... od samego poczatku.... szlismy na kontrole pelni szczescia ze zobaczymy Fasolke machającą do nas łapkami... I nigdy nie zapomne wyrazu twarzy gin... i jej słow... i tego ze Zosia machala łapkami ale byla juz bardzo chora ;(

 

[Koti81]

mój M też siedział ze mną tydzień w domu. wiem, ze on tez cierpi.
mnie najbardziej pomaga gdy patrze jak tu na forum pojawiaja sie wiesci o nowych fasolkach, nowyh dzieciatkach ktore przyszly na swiat. Gdy opowiadam o tym mojemu m, widze ze jemu tez robi sie lzej.