Powiem wam ale się dzisiaj wkurzyłam na szczepieniu. Byłam na wizycie i nie bylo mojej pediatry i kwalifikowała na szczepienie szefowa tej poradni. I moja iga, dodam że jutro kończy 10 tygodni, mocno płakała jeszcze przed szczepieniem, jak ja rozebrali do ważenia i w trakcie badania. A ona już tak ma że jak się rozplacze to płacze naprawdę mocno. Szczególnie że ja wybudzili ze snu.
I ta lekarka na końcu do mnie mówi że to nie diagnoza, bo ona specjalista w tej dziedzinie przecież nie jest, ale ona by obserwowała pod kątem zaburzeń integracji sensorycznej I to bez żadnego wywiadu o dziecku, a widziała Ige pierwszy raz.
Pół dnia byłam zestresowana i pół internetu przeczytałam o zaburzeniach sensorycznych. Kurcze, przecież ona nawet nie ma 3 miesięcy i jej układ nerwowy się nadal wykształca.
niema co panikować do 3/4 miesiąca każda z Nas musi bacznie swojego malucha obserwować.
mój ma 12 tygodni i mówi "Grreeerrr"
To moje pierwsze dziecko, ale wiele lat byłam nianią i spacery z dziećmi np 3h to była dla mnie norma. Robiliśmy kilometry po mieście. Żeby wrócić po godzinie do domu to musiało być naprawdę zimno albo coś się wydarzyć. I to zazwyczaj dzieci były przed drzemką, nie to że spały, a ja chodziłam smętnie i oglądałam sklepowe witryny. Mój synek jest jeszcze mały, więc na spacerku mi śpi i czym dłuższy sen tym bardziej się cieszę, bo to dla niego dobre. Ale serio, godzina, dwie to tak długo? Ostatnio wyszła z nami sąsiadka ze swoją roczną córką, ale nie minęło 20 może 30 minut i poszły do domu. Dlatego też się zastanawiam, przesadzam? 
