O przyszłych tatusiach

[KasiaSun]

Ponieważ do terminu mojego porodu trzy tygodnie i wszystko może się zdarzyć, to mój mąż już czuwa. :-) W pracy telefon nosi ze sobą, choć nie powinien i gdy tylko dzwonię lub wysyłam sms'a, to on ma nadzieję, że to już. Ostatnio przytulił się do mojego brzucha, pocałował i rzekł tak czule, że nie sądziłam, iż taki z niego cukiereczek: "halo, synku! zapraszamy na ten głupi świat".
Nie ukrywam, że ja też nie mogę się doczekać.

 

[magdziunia]

Kasiu rozczulający tekst. Mąż widzę że też czeka już na przyjście waszego synka na świat.

 

[KasiaSun]

Tak, naprawdę nie może się doczekać Poza tym oboje cieszymy się, że to właśnie synek, bo jakby nie było, to mój mąż jest "ostatni z rodu".

 

[magdziunia]

Teraz rozumiem - ach będzie dumny jak paw chodził po porodzie i spacerki murowane.
Ale to dobrze i wcale się nie dziwię - mój mąż też dumny że chłopak będzie.

 

[dorota123456789]

A ja jakas troche spokojniejsza jestem o mojego M odkad pracuje na shellu Ale nie krakam ZOBACZYMY CO ZYCIE PRZYNIESIE
Ale wierze ze Bog w koncu da mi szczescie i spokoj :-)

 

[czarna79]

Moj w zartach zaczyna gadac ze czas najwyzszy zrzucic te kg (czyt urodzic) I ja sie smieje czy on tak nie moze sie doczekac synka czy tego ze obiecałam mu ze za kase z ubez moze sobie nev komp sprawic

 

[dorota123456789]

No Czarna CIEKAWE co twoj M ma na mysli heheh ;-)

 

[justyneczka]

My oboje, tak samo mocno czekaliśmy na Liliankę i nie mogliśmy się jej doczekać ale z drugiej strony trochę do nas to wszystko tak do końca nie docierało . Do tej pory Laura była całym naszym światem, naszym największym szczęściem. Nawet jeszcze na sali porodowej zastanawialiśmy -jak to będzie? -jak ona będzie? -czy będziemy potrafili ją tak samo kochać? -czy ta miłość Laurowa podzieli się na dwoje? ....
Przy porodzie R. po raz drugi spisał się na medal, dał się pogryźć dopingował, ocierał pot, był przy mnie i ze mną.
Gdy wreszcie ujrzeliśmy nasz drugą córeczkę, już nie było tych wszystkich pytań... Pojawiła się z nagła miłość i czułość a radość tak wielka, że nie da się jej opisać.
Dziękuję mojemu mężowi, za to, że był i wciąż jest ze mną, w najważniejszych momentach mojego życia, które dziele z nim, a on ze mną....

 

[magdziunia]

Justynko to takie piękne słowa - tyle uczuć wcześniej mieszanych a teraz spływa tylko miłość i czułość.

Ja jestem po jednej stracie i na początku tej ciąży zastanawiałam się czy będę umiała kochać dziecko - takimi katgoriami myślałam.
Czy poradzę sobie z miłością, z uczuciami - tak bardzo wyczekanymi a jednak mieszanymi.
Teraz wiem, że każda chwila, każde spojżenie na test, wydruki usg uszczęśliwiają mnie.
Nigdy nie zapomnę o tym co się stało ale czas toczy się dalej i mojego Sebusia będę kochać tak mocno, najmocniej na świecie ... bo to mój skarb najdroższy.

 

[natusiaMa]

My oboje, tak samo mocno czekaliśmy na Liliankę i nie mogliśmy się jej doczekać ale z drugiej strony trochę do nas to wszystko tak do końca nie docierało . Do tej pory Laura była całym naszym światem, naszym największym szczęściem. Nawet jeszcze na sali porodowej zastanawialiśmy -jak to będzie? -jak ona będzie? -czy będziemy potrafili ją tak samo kochać? -czy ta miłość Laurowa podzieli się na dwoje? ....
Przy porodzie R. po raz drugi spisał się na medal, dał się pogryźć dopingował, ocierał pot, był przy mnie i ze mną.
Gdy wreszcie ujrzeliśmy nasz drugą córeczkę, już nie było tych wszystkich pytań... Pojawiła się z nagła miłość i czułość a radość tak wielka, że nie da się jej opisać.
Dziękuję mojemu mężowi, za to, że był i wciąż jest ze mną, w najważniejszych momentach mojego życia, które dziele z nim, a on ze mną....

Cudownie powiedziane