Ludzie, którzy myślą, że niewiele zmienia się po przyjściu na świat pierwszego dziecka baaaardzo się mylą :-) Myślę, ze to normalne, że zawsze na jakiś czas zmieniają sie wzajemne relacje młodych rodziców. Pojawia się w końcu w domu ktoś, kto jest najważniejszy i komu wszystko jest podporządkowane. Trzeba tylko pamiętać aby się nie zapętlić. Bardzo podobają mi się posty Muszelki (czytam je w róznych wątkach - Muszelko jesteś psychologiem?) i ja mając niemalże trzyletnią córkę i kolejną w drodze jestem podobnego zdania - od nas samych zależy jak zmieni się nasze wspólne życie przy dzieciach. Kazda kobieta potrzebuje trochę odpoczynku, kazdy mężczyzna spokojnego popołudnia bez gderania. Wszystko myślę - da się pogodzić. Muszelka słusznie zauważyła, że młodzi rodzice często zamykają się na świat. A dziecko nie jest przeszkodą, kaze tylko spojrzeć na otoczenie trochę z innej perspektywy.
Dziewczyny - nie gniewajcie się - nie rozumiem jak to jest ze potrzebujecie zgody męża na wyjazd do mamy. Pakuję się - jadę i tyle. Raz, drugi, trzeci - szybko się panowie przyzwyczają.
a busów u nas nie ma
;-) my sie właśnie docieramy chyba? albo to nie jest to 
i jak tu nie być zły?? Stwierdził że nie widział i przeprosił. Tak czy siak pomijając to to super sie bawiłam i mimi wszystko jestem dumna że dał sobie rade mąż. Brakuje mi "randek". przytalania głaskania i całej tej otoczki. wiem ze dużo złyc rzeczy dzieje sie przes kase. mąż dobrze zarabia ja teraz zaczełam prace wiec jest coraz lepiej, ale niestety 70 % wyłaty idzie na rachunki i raty, reszta jedzenie więc z czego tu gdzieść wyjść?? zyje tylko tym że za 7 miesięcy większosć rat się skończy i będziemy do przodu o 1000 zl więc mamy zaplanowane wczasy nad morze maj lub wrzesień co cała fa frustracja z nas zejdzie i odpoczniemy trochę po wszystkich wyrzeczeniach
