poród rodzinny?

[ewan]

a no właśnie-nie widziałam tutaj chyba wypowiedzi ęższczyn na temat uczestnictwa przy porodzie, tak naprawdę to chyba do końca nie wiemy co przeżywają i czym tłumaczą to przerażenie, które większość facetów ogarnia?

 

[dori]

Mojego męża przeraża nie tyle poród co sam szpital. Przekonałam się o tym gdy poszłam do mojego lekarza na dyżur na badanie USG. Musieliśmy przejść przez korytarz gdzie leżały kobitki po porodach. Nigdy jeszcze nie widziałam Wojtka w takim stanie. Jego twarz zrobiła się przezroczysta i odetchnął dopiero wtedy jak wyszliśmy na świeże powietrze. Na pewno nie udawał bo zazwyczaj jest z typu "macho" i "czego to ja nie potrafię" ale faktycznie po tamtym zdarzeniu przestałam wogóle rozmawiać na temat porodu rodzinnego. To jest zbyt ważny moment w życiu żeby tracić go na sprzeczki.

 

[Irlandia]

Witam!
Dori to coś jak mój Adam! On też nie przepada za szpitalem. Ja chetnie bym go wzięła, ale nie chcę się jeszcze o niego denerwować. Gdybym rodziła naturalnie to pewnie do ostatniej fazy - bólów partych - byłaby przy mnie moja bratowa a potem to musiałybyśmy ustalić czy chce. A mamy to bym nigdy nie wzięła! Po tym co sama przeżyła rodząc mnie i mojego brata nie miałabym sumienia brać ją na porodówkę.

 

[ewan]

może oni się boją szpitala a może myślą, że będzie dużo krwi lub coś podobnego... ale jakbyśmy rodziły w domu bez szpitala to też by się bali skubańcy

 

[Magdaleona]

Dori całkowicie Cię rozumiem! Ja gdybym miała wybierać kogoś zamiast męża wybrałabym chbya przyjacółkę! Wiem, że są mężczyźni którzy źle znoszą szpital i widok bliskiej osoby gdy dzieje się jej krzywda a oni nie są w stanie jej pomóc. Uważam, że mąż powinien być podczas porodu, ale tylko wtedy gdy jest w stanie znieść to psychicznie - nic na siłę! (moj przyjaciel zemdlał u weterynarza podczas sterylizacji swojej kotki - oświadczył swojej żonie, że przykro mu ale nie jest w stanie być przy niej podczas porodu).
Jeżeli poród ma być wspaniałym a nie traumatycznym przeżyciem to nie można do niczego nikogo zmuszać.
Dori a czy Twoja przyjaciółka już rodziła, czy dla niej to też będzie "pierwszy raz"?

 

[dori]

Ona jeszcze nie rodziła ale ta ciąża to jakby nasza wspólna i razem wszystkiego się dowiadujemy i dokształcamy, także dokładnie wiemy czego która oczekuje w tym dniu. Naogladałyśmy się zdjęć porodów (dla chętnych podaję link: http://www.birthdiaries.com/) i nic nam teraz nie straszne. Poza tym Marta była we Włoszech opiekunką do dzieci a w tym roku miała pod opieką 2-miesięczną dzidzię więc liczę też na późniejszą pomoc od niej. Oj jak to dobrze mieć taką kumpelę.

 

[ewan]

to szczęście mieć taką przyjaciółkę. Ja takiej nie mam, a szkoda, za to całkowicie polegam na moim ukochanym.

 

[lidijka]

Uwaga, uwaga!
Mój małżonek po kilku spotkaniach w szkole rodzenia, a szczególnie po zajęciach o porodzie powiedział,ze mnie samej nie zostawi z tym wszystkim, i ze jezeli ma mi pomóc to będzie mi towarzyszył. Wierzę w Niego, ze da radę przetrzymać!Wydaję mi się,ze teraz juz wie mniej więcej czego się spodziewać. :

 

[idzia]

lidijka - gratuluje to wspaniala decyzja - wazne ze sam ja podjal

 

[dori]

Lidijka, to świetna wiadomość.