(( lekarka mi mówiła, że to taki okres teraz w rozwoju dziecka, że nie wolno ignorowac jej potrzeby bliskości, tylko trzeba przeczekac, a ja nie daję rady
ja mam podobnie,wszedzie z mała i wszystko z niaAndariel też tak mam czasami. A najgorsze, że jeszcze nigdy nie dałam nikomu małej np. na spacer, żeby samej odpocząć, albo w ręcz odwrotnie posprzątać na błysk chatę co by mnie zmęczyło ale dało tam jakąś satysfakcję. Ja wszędzie z nią muszę! I to jest straszne bo ja jej w razie czego nie mogę z nikim oprócz taty zostawić
napewno potrzebujesz pomocy w sensie np.weekendu samej dla siebie,zeby ktos zajął sie mała a ty ewentaulnie jak karmisz to zeby ja nakarmic (.) i znów jej z oczu zejść,moze troszke tez melisy popij,ja przechodziłam to z pierwszą corato trwa chyba ok. miesiąca, ale ostatnie 2 tygodnie to porażka;
może to brak snu, może trudny okres małej, bo i płaczliwa się zrobiła, i z jedzeniem marudzi, nie wiem; no i chyba ja nie mogę za długo w domu siedzieć (w sensie: bez pracy), bo mnie wtedy myśli różne dręczą; smęcę, wiem... tylko strasznie mnie dobija, że przy małej robię się nerwowa, niecierpliwa, że jak ryczy to nie potrafię jej od razu przytulić, tylko mam jej za złe, że beczy skoro najedzona, wyspana, przewinięta itp. Wczoraj ryczała dobry kwadrans zanim ją z łóżeczka wzięłam, po prostu nie potrafiłam... a ona się darła jakby ją ze skóry obdzierali, a ja tylko sprawdziłam czy coś jej nie jest i ją zostawiłam; i mam ogromne wyrzuty sumienia; wystarczy, że nie zje czegoś, co dla niej ugotowałam, a ja wpadam w straszną złość, po prostu czuję jak mnie gniew zalewa - przecież to chore! nie chcę taka być dla swojego dziecka
Andariel miałam to samo jak urodziłam Kube. Stałam sie obojetna, płaczliwa nic mnie nie cieszyło, denerwowało mnie jego marudzenie, to ze musze sie nim zajmowac a nie soba, ze nie mam czasu dla siebie. Ale to minie, jak Ninka bedzie bardziej samodzielna zacznie sama chodzic zobaczysz uroki macierzynstwa. Czasem jest trudno tak całkowicie podporzadkowac caly swiat tak małemu człowieczkowi. Prawde mowiac ja tego nauczyłam sie dopiero przy Miłoszku. Musisz koniecznie wygospodarowac troszke czasu dla siebie to naprawde moze pomocto trwa chyba ok. miesiąca, ale ostatnie 2 tygodnie to porażka;
może to brak snu, może trudny okres małej, bo i płaczliwa się zrobiła, i z jedzeniem marudzi, nie wiem; no i chyba ja nie mogę za długo w domu siedzieć (w sensie: bez pracy), bo mnie wtedy myśli różne dręczą; smęcę, wiem... tylko strasznie mnie dobija, że przy małej robię się nerwowa, niecierpliwa, że jak ryczy to nie potrafię jej od razu przytulić, tylko mam jej za złe, że beczy skoro najedzona, wyspana, przewinięta itp. Wczoraj ryczała dobry kwadrans zanim ją z łóżeczka wzięłam, po prostu nie potrafiłam... a ona się darła jakby ją ze skóry obdzierali, a ja tylko sprawdziłam czy coś jej nie jest i ją zostawiłam; i mam ogromne wyrzuty sumienia; wystarczy, że nie zje czegoś, co dla niej ugotowałam, a ja wpadam w straszną złość, po prostu czuję jak mnie gniew zalewa - przecież to chore! nie chcę taka być dla swojego dziecka
Mika nic nie przegapilas,to ja nie mam kiedy fotki strzelic i wgrac,moze w niedziele bedzie troszke luzniej.....bo czasu brak
No,no....niezle sie umazala...hi,hi....
Efe,to tak jak ja...tyle ze moja to tylko z tesciowa zostanie bez placzu...eh....Andariel też tak mam czasami. A najgorsze, że jeszcze nigdy nie dałam nikomu małej np. na spacer, żeby samej odpocząć, albo w ręcz odwrotnie posprzątać na błysk chatę co by mnie zmęczyło ale dało tam jakąś satysfakcję. Ja wszędzie z nią muszę! I to jest straszne bo ja jej w razie czego nie mogę z nikim oprócz taty zostawić
nie mylcie koordynacji i integracji z inteligencją - badane dzieciaki bardzo często mają ponadprzeciętną lub wysoką inteligencję ale tylko fragmentaryczne wybiórcze trudności które im w pewnych rzeczach przeszkadzają - choć oczywiscie nie tylko raczkowanie na to wpływa - można sobie te rzeczy nadrobić inną aktywnością pobudzającą rozwój połączeń między półkulami...zainteresowanym polecam książkę "Harmonijny rozwój dziecka") trcohę mnie przerasta...też mam doły bo na nic nie starcza czasu, ale też nie chciałabym tylko siedzieć w domu dlatego że u mnie to prowadzi do jeszcze większych dołów - dokłądnie do tego o czym Ty napisałąś Andariel!!! spróbuj coś zmienić, oderwać się, wyjść z domu bez dziecka...dla włąśnego zdrowia i dobra Ninki - żeby odetchnąć i mieć dla niej więcej siły i cierpliwości....ja tez mam wyrzuty sumienia bo mi tej cierpliwości brak z tym że głównie na KArolu to się odbija - on ma bardzo cieżki charakter, mamy ostatnio dużo kłopotów i naprawdę cieżko zachować spokój...
