"Tryb przyjęcia pacjenta do szpitala regulowany jest przez art. 58 i 60 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008, nr 164, poz. 1027 ze zm.), zgodnie z którymi leczenie szpitale realizowane jest w dwóch przypadkach
- bez skierowania ( w stanie nagłym),
- na podstawie skierowania lekarza ( w trybie planowym).
Definicję stanu nagłego podaje art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z późn, zm.):
stan nagłego zagrożenia zdrowotnego - stan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów pogarszania zdrowia, którego bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia, wymagający podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia.
W rezultacie obowiązującego stanu prawnego lekarz w szpitalu ma obowiązek hospitalizować pacjenta bez skierowania, jeżeli stwierdzi wskazania medyczne do przyjęcia pacjenta w tym trybie.
Natomiast odnosząc się do oceny procesu leczenia należy stwierdzić, że tylko lekarz na podstawie oceny stanu zdrowia, w tym badania podmiotowego i dokumentacji medycznej mógłby ustalić czy nie doszło do uchybień w podejmowanych decyzjach medycznych. Organem powołanym i upoważnionym do dokonywania takich ocen jest przede wszystkim Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej, przy właściwej dla tego lekarz Izbie Lekarskiej."
Dzwoń na pogotowie, nie jedź do nich, niech sami do Ciebie przyjadą! Najlepiej niech Twój Mąż zadzwoni i powie, że zwijasz się z bólu i powoli tracisz przytomność i że masz krwotok. Wtedy muszą przyjechać!