. Jakoś sobie wszystko poukładałam. A Tobie Majsii życzę, żeby te 4 miesiące bez ukochanego minęły jak pstryknięcie. Buzi Wam wszystkim i dziękuję.
nie powiem, dzidzie planowałam, całą ciązę dbałam o niego najlepiej jak umiałam, ale jak go zobaczyłam jak się urodził... uczucie, którego nie dasie porównać z niczym innym czego w życiu doświadczyłam!
na oswojenie się z nową sytuacją jest te 9 mcy...
mnie taki mega instynkt dopadł zaraz po porodzie, normalnie coś, czego nie da się opisać, to się chyba miłośc nazywa
zgadzam się z dziewczynami, normalna matka z jednej strony kocha swoje dzieci, a z drugiej chwilami ma dość, takie życie
życzę dużo radości z macierzyństwa
zapewne każda z Nas, każda kobieta miała na początku takie wątpliwości. Ja co prawda dziecka jeszcze nie mam, ale bardzo chcę mieć. Mimo mojego nastawienia i miłości która już we mnie rośnie, ciągle zastanawiam się czy będę dobra matka, czy dam dziecku to czego będzie potrzebowało, czy pokocham je ta ‘bezwarunkową miłością” ? wydaje mi się, że instynkt macierzyński przychodzi z czasem i włącza się tak nagle, jakby ktoś przycisnął włącznik, odpowiadający za niego. Myślę, ze również myślenie jest bardzo ważne, bo skoro sugerujesz, ze motasz nie dać rady, bądź nie dam dziecku wszystkiego co chciałabyś dać, to w końcu tak się nastawisz i do samego porodu będziesz miała wątpliwości. Trzeba myśleć pozytywnie wydaje ci się ze wraz z urodzeniem dziecka zejdziesz na drugi plan i pewnie tak będzie, z ta różnica, ze ty sama o tym zadecydujesz i dla ciebie samej nie będzie nikogo ważniejszego od Twojego maleństwa na wszystko potrzeba czasu, zrozumienia pozytywnego myślenia, niestety nic w życiu łatwo nie przychodzi
