CRP nie jest badanie na wykryce choroby stawow!!!!!



ale u dzieci wykrywa bialko aktywne, jezeli jest ponizej 300 to satn zapalny, np przy grypie.
wzieli krew na CRP u WIkiego by sprawdzic czy ma chorobe szpiku kostnego, wiec dziewczyno porusz swiat i zacznij szukac dobrego hematologa!
Ania prędzej biopse szpiku sie robi...
U każdego pacjenta zgłaszającego się z wczesnym zapaleniem
stawów do reumatologa należy wykonać następujące badania pozwalające ocenić prawdopodobieństwo przewlekłego charakteru choroby i powstawania nadżerek: liczba obrzękniętych i bolesnych
stawów, OB i białko C-reaktywne (
CRP) w surowicy, czynnik reumatoidalny i przeciwciała anty-CCP oraz badanie radiologiczne uwidaczniające nadżerki. [III/C]
5. U chorych zagrożonych rozwojem przewlekłego lub nadżerkowego zapalenia
stawów powinno się jak najwcześniej zastosować leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh), nawet jeśli jeszcze nie są spełnione ustalone kryteria klasyfikacyjne zapalnej choroby reumatycznej. [Ia/A]
6. Ważne jest udzielenie choremu informacji
na temat jego choroby, jej leczenia i rokowania. Pomocniczą interwencją mogą być programy edukacyjne mające
na celu nauczenie chorego radzenia sobie z bólem i niepełnosprawnością oraz podtrzymanie zdolności chorego do wykonywania pracy zawodowej. [Ia/Ib/B]
7. U chorych z objawami zapalenia
stawów należy rozważyć zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych po uwzględnieniu stanu przewodu pokarmowego, nerek i układu sercowonaczyniowego. [Ia/B]
8. Glikokortykosteroidy stosowane ogólnoustrojowo zmniejszają ból i obrzęk
stawów. Powinno się je brać pod uwagę jako leki pomocnicze (głównie stosowane przez krótki czas) względem LMPCh. W celu opanowania miejscowych objawów zapalenia należy rozważyć dostawowe wstrzyknięcia glikokortykosteroidu. [Ia/A]
9. Metotreksat uważa się za główny LMPCh, który powinien być stosowany jako lek pierwszego wyboru u chorych zagrożonych rozwojem przewlekłego zapalenia
stawów. [Ia/A]
10. Głównym celem leczenia LMPCh jest uzyskanie remisji choroby. Regularne monitorowanie aktywności choroby i skutków niepożądanych powinno warunkować decyzje dotyczące wyboru i zmian strategii leczenia (rodzaju LMPCh, w tym leków biologicznych). [Ib/B]
11. Jako interwencje uzupełniające farmakoterapię u chorych z wczesnym zapaleniem
stawów można stosować ćwiczenia dynamiczne, terapię zajęciową i hydroterapię. [Ia/B]
12. Monitorowanie aktywności choroby powinno obejmować: liczbę bolesnych i obrzękniętych
stawów, ogólną ocenę przez chorego i przez lekarza, OB i
CRP. Aktywność zapalenia
stawów powinno się oceniać w odstępach 1-3-miesięcznych tak długo, aż zostanie osiągnięta remisja. Uszkodzenia strukturalne powinno się oceniać za pomocą radiogramów co 6-12 miesięcy przez pierwszych kilka lat. Jako uzupełnienie monitorowania aktywności choroby i uszkodzeń strukturalnych można wykorzystać ocenę czynnościową (np. HAQ). [Ia/A]
Tłumaczył lek. Łukasz Strzeszyński
Konsultowała prof. dr hab. med. Irena Zimmermann-Górska
Katedra i Klinika Reumatologiczno-Rehabilitacyjna i Chorób Wewnętrznych AM im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Zalecenia przedrukowane za zgodą BMJ Publishing Group
Komentarz
Zamierzeniem autorów "Zaleceń" przedstawionych powyżej było ułatwienie wczesnego ustalania rozpoznania i postępowania u chorych z objawami zapalenia
stawów w celu podjęcia możliwie wczesnej decyzji o zastosowaniu leków, które mogą w pewnych chorobach zahamować postęp zmian.
[1,2] Niektóre z propozycji budzą jednak wątpliwości. Ze sformułowania zawartego w zaleceniu 1. wynika, że "chorzy z zapaleniem więcej niż jednego stawu powinni być kierowani do reumatologa, najlepiej w ciągu 6 tygodni od wystąpienia objawów chorobowych".
Nie jest jasne, dlaczego wzięto pod uwagę wyłącznie sytuację, gdy
zapalenie dotyczy więcej niż jednego stawu? Zmiany zapalne w pojedynczym stawie mogą być objawem wielu chorób reumatycznych - m.in. septycznego zapalenia stawu, boreliozy, pourazowego zapalenia stawu, zapaleń
stawów wywołanych przez kryształy, jałowej martwicy kości, kosmkowo-guzkowego barwnikowego zapalenia błony maziowej, a także - w początkowym okresie - zapaleń wielostawowych, w tym reumatoidalnego zapalenia
stawów (RZS), młodzieńczego idiopatycznego zapalenia
stawów i spondyloartropatii seronegatywnych.
[3] Natomiast
zapalenie wielostawowe w pierwszym okresie choroby może być bardzo trudne do rozpoznania. Należy wówczas wziąć pod uwagę wymienione choroby, inne choroby układowe tkanki łącznej i sarkoidozę, a także choroby zakaźne, choroby układu krwiotwórczego, choroby związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi i początkowy okres zmian nowotworowych.
[5]