Listopad 2009

[etna36]

Gosiulek masz prawo do bólu, zadumy i rozgoryczenia, stracić dziecko w czwartej dobie życia to cos potwornego,łezka się sama w oku kręci. Czytałam wierszyk na stronie o Karolku i bardzo się wzruszyłam. Serce matki jest ogromne i zawsze on w nim będzie.

 

[anawawka]

Cze
niedziela u nas senno-zachmurzona, kobitki wariują, my wczoraj byliśmy na imprezce imieninowej, trochę się wszyscy rozerwaliśmy.;-)
Co do Wszystkich Świętych powinniśmy ten dzień świętować ;-), Haloween amerykańskie, nie wiem czy my w domu będziemy je obchodzić, nie wiem jak w żłobku i przedszkolu, sama jeszcze nie mam zdania czy przybliżanie takich rzeczy dzieciom jest potrzebne, czy raczej nie. Śmierć jest niby wpisana w nasze życie, ale jakoś w naszej kulturze niezbyt się wpisuje, raczej to temat tabu... Trudne to wszystko.

Gosiulek - dla Ciebie http://www.opoka.org.pl/biblioteka/Z/ZR/15_10_dziecko_utracone.html

Znikam do moich kobitek.

 

[gosiulek73]

Anawawka dziękuję choć to święto nie do końca moje.Ja urodziłam swojego synka...ale obchodzę to święto oczywiście.Każde możliwe. Na drugi dzien mam imieniny więc od 3lat obchodzę je w płaczliwej atmosferze...:-(

Zamówiłam książkę :Jak usłyszeć swoje anioły".Jest tam rozdział o tym co chcą nam powiedziec dzieci w niebie.Zobaczymy

 

[anawawka]

Gosiulek - wg mnie to dzień WSZYSTKICH MATEK CO STRACIŁY DZIECKO, nie ważne kiedy. ;-) Ciężki temat niestety, każda kobieta, która doznała tego musi go "niestety sama przerobić"

 

[gosiulek73]

To prawda.Dziękuję.Nawet sobie nie wyobrażasz ile to znaczy dla mnie...

 

[anawawka]

Gosiulek - domyślam się, mam bujną wyobraźnię i czasami niestety przerabiam takie tematy... a przy operacji Goni to bałam się okropnie co będzie, choć niby wierzyłam, że będzie dobrze, ale ... człowiek niedowiarek i próbowałam się przygotować na najgorsze... ja to ja , ale jak o tym powiedzieć Hance, to dla mnie było nie do wyobrażenia.

 

[gosiulek73]

I całe szczęście że tak się skończyło i z Gonią jest dobrze.
Ja teraz dwa razy bardziej martwię się o Kacpra. Jak jest zdrowy to się martwię a jak chory też się martwię.Lęk jest niesamowity i pewnie już tak będzie.

A w tym artykule który mi przysłałas jest prawda,sama prawda niestety.Niedawno w Twoim Stylu był super reportaż na temat Aniołkowych mam.

 

[AZA777]

Gosiulek ja nawet nie chce myśleć co przeżywałaś, przeżywasz i co niestety już zawsze będziesz przeżywać... Na samą myśl ciarki przechodzą...Często myślałam o Tobie i o Karolku i nie mogę sobie tego w głowie poukładać, że to życie takie brutalne... Pozostaje czerpać siły i radość z życia z Kacperka oraz ewentualnego rodzeństwa )))

 

[gosiulek73]

Macie rację.Naprawdę nikomu nie życzę patrzeć na śmierć własnego dziecka.Po tym stałam się bardzo wrażliwa,przewrażliwiona i jak jakies dziecko cierpi szczególnie sierotka to serce mi pęka.Jestem strasznie uczulona na cierpienie szczególnie samotnych dzieci. Myslałam o adopcji ale nam nie dadzą dziecka. Reguły są rygorystyczne niestety...i często dzieci trafiająnie do rodzin które je kochają ale do rodzin które za wszelką cenę chcą dziecka.Moja koleżanka pracuje w sądzie i mówi że jest coraz więcej pozwów o rozwiązanie adopcji.Przecież to jest karygodne.

edit.a ile potem jest wyrzutów sumienia że nie ubrałam sama dziecka,że nie wyrzuciłam tego faceta z prosektorium by nam pozwolił się normalnie pożegnać.Jestem zła na męża który nie pozwolił mi wielu rzeczy,ubrać,pocałować,wziąć do domu....Jaka ja byłam głupia.teraz zrobiłabym to inaczej ale wtedy chyba byłam w szoku...

 

[AZA777]

Ja kiedyś miałam praktyki w ośrodku adopcyjnym i spodobała mi się jedna rzecz. Na pierwszych spotkaniach z chętnymi do adopcji Panie w ośrodku uświadamiają, że dzieci nie są z normalnych rodzin, że są to m.in. dzieci alkoholików lub narkomanów i muszą się liczyć z ewentualnym upośledzeniem czy też agresywnym zachowaniem. Oczywiście nikt nie mówi, że tak będzie ale przyszli rodzice muszą sobie zdawać sprawe, że takie ryzyko istnieje.