Opisy naszych porodów

[mamaflavii]

samaola - moze bol nie odbiera rozumu, ale w przypadku porodu, jest to bol narastajacy, pierwsze centymetry rozwierania sie szyjki sa do przezycia, mozna nawet zajmowac sie czyms innym, ja np. wykanczalam moje ostatnie zlecenie (a jestem tlumaczem), w koncowej fazie rozwierania sie bol jest niewspolmiernie wyzszy i trudno sie na czymkolwiek skupic, mnie kazali chodzic az do konca, choc z bolu ledwo co trzymalam sie na nogach i ruszalam, poza tym nie ma sie czasu na odpoczynek, bo skurcze sa wtedy jeden za drugim. Oddychanie pomaga, dotlenia dziecinke, co najwazniejsze, ale w zaden sposob nie eliminuje bolu. No a potem, na koniec, przychodza jeszcze bole parte i to juz zupelnie inna para kaloszy.
Nasuwa mi sie moze niecodzienne skojarzenie z taktykami meczenia wiezniow z przeszlosci, by cos z nich wydobyc - opieraly sie wlasnie na podobnej zasadzie, systematycznego nieprzerwanego albo narastajacego bolu, i wielokrotnie odnosily zamierzany skutek, czlowiek z wycienczenia tracil w pewnym sensie panowanie nad soba i przyznawal sie. Mysle, ze dziewczyny mialy wlasnie cos takiego na mysli mowiac o traceniu rozumu. Nie mozemy byc pewne do konca swoich reakcji, bo nie znamy ogromu docelowego bolu, nawet na poczatku akcji porodowej.

 

[zapmarta]

Najważniejsze, żebyśmy były pozytywnie nastawione, w końcu tak bardzo czekamy na nasze maleństwa.
Trzeba jednak zrozumieć, te z nas, które tego nie przeżyły, że są pełne obaw. bólu itd.
ale zgadzam się z opinią, żeby się nie nakręcać, nie słuchać o ciężkich porodach tylko cieszyć się chwilą, że już niedługo zobaczymy nasze dzieciaczki:-):-):-):-):-):-)

 

[aga221122]

lajfik bo dla mnie osobiście jest to najrozsądniejsze rozwiązanie. Mi marudzenie nic nie pomaga, innym pomaga. Ty np. nie czytasz o ciężkich porodach, bo pewno będziesz się własnego bała. A mnie takie coś nie przeraża. Staram się zachować zdrowy rozsądek i jak na razie dla mnie to najrozsądniejsze. Może za miesiąc okaże się, że będę tu największą panikarą. Nie wiem jak to będzie, ja sama czasem się dziwie na niektóre moje zachowania. Poza tym jest jedna rzecz, którą opisują wszystkie mamy: jak dostanie się maluszka w objęcia zapomina się o całym bólu. I to jest najważniejsze, że ja tego co najtrudniejsze nie będę pamiętać.

 

[mamaflavii]

lajfik bo dla mnie osobiście jest to najrozsądniejsze rozwiązanie. Mi marudzenie nic nie pomaga, innym pomaga. Ty np. nie czytasz o ciężkich porodach, bo pewno będziesz się własnego bała. A mnie takie coś nie przeraża. Staram się zachować zdrowy rozsądek i jak na razie dla mnie to najrozsądniejsze. Może za miesiąc okaże się, że będę tu największą panikarą. Nie wiem jak to będzie, ja sama czasem się dziwie na niektóre moje zachowania.

Aga - super, zdrowy rozsadek, pozytywne nastawienie to podstawa.
Pomyslcie tylko, ze kobiety od samego poczatku swiata rodza i przezywaja. Zatem jest to bol do wytrzymania!!! A strach przed porodem im blizej go bedzie coraz mniejszy. Zobaczycie!;-)

 

[jezyk]

Oj widzę że wątek porodowy ruszył pełna parą.
Jak już pisałam nastawiam się na poród bez znieczulenia tak jak za pierwszym razem i mam nadzieję że wytrwam.Kacperka rodziłam dość długo bo od pierwszych skurczy (takich co 15 min.) były o 15:00 potem ale nie bolały, takie naprawdę bolące zaczęły się po 22:00 a urodziłam o 5:10, pamiętam że bolało ale nie pamiętam jak. Mam krótką szyjkę i trafiłam z rozwarcie na 3,5 ale mimo to troszkę potrwało zanim urodził się synuś.

U nas w szpitalu można poprosić o znieczulenie nie ma z tym problemu.

antar pęknięcie krocza nie boli, ja troszkę popekałam miałam założone dwa szwy i nawet nie wiem kiedy to się stało.

dziewczyny nastawiajcie się pozytywnie bo mimo że zdarzają się ciężkie porody jak piszą niektóre z nas to jest to coś co da się przeżyć, najważniejsze nie bać się na zapas i skupić się na maleństwu i jego potrzebach a nie na swoich bólach, no i słuchać rad położnej która asystuje przy porodzie.

A po co Wy "wykupujecie" położną bo nie bardzo wiem o co w tym chodzi?

 

[samaola]

najważniejsze nie bać się na zapas i skupić się na maleństwu i jego potrzebach a nie na swoich bólach

Zgadzam się całkowicie. O to mi własnie chodziło.

 

[zapmarta]

można "zakupić" sobie obecność położnej na wyłączność. Też o tym myślałam, ale tam gdzie zamierzam rodzić nie praktykuje się tego. Kolega, który jest tam lekarzem mówi, że nie ma nawet takiej potrzeby bo położne są fajnie nastawione do pacjentek i bardzo pomocne.
Zobaczymy, oby mnie tylko nie odesłali z powodu braku miejsc.

 

[jezyk]

zapmarta dzięki
Bo właśnie się zastanwiałam po co te położne. U nas położna pomaga przewijać umyć maluszka nawet zabierze go jak matka chce się wyspać i przy porodzie też pomaga ile się da. Tak było jak rodziłam kacperka i mam nadzieję że od tego czasu nic się nie zmieniło

 

[lajfik]

lajfik bo dla mnie osobiście jest to najrozsądniejsze rozwiązanie. Mi marudzenie nic nie pomaga, innym pomaga. Ty np. nie czytasz o ciężkich porodach, bo pewno będziesz się własnego bała. A mnie takie coś nie przeraża. Staram się zachować zdrowy rozsądek i jak na razie dla mnie to najrozsądniejsze. Może za miesiąc okaże się, że będę tu największą panikarą. Nie wiem jak to będzie, ja sama czasem się dziwie na niektóre moje zachowania. Poza tym jest jedna rzecz, którą opisują wszystkie mamy: jak dostanie się maluszka w objęcia zapomina się o całym bólu. I to jest najważniejsze, że ja tego co najtrudniejsze nie będę pamiętać.

Ja nie czytam o ciężkich porodach bo i po co???
Tu nie chodzi o strach ...ja Aga znam już to uczucie trzech faz porodu
Cały czas zaznaczam że KAŻDY PORÓD JEST INNY!!! i tego się będę trzymać
dlatego nie opisuję w szczegółach wam mojego bo i po co ;-) ..jeszcze niektóre sobie pomyślą że będzie podobny do ich... bo rodzą pierwszy raz ...
Zdrowy rozsądek to powinna być nasza domena!!!!! I nie przerażać się na zapas

 

[antar]

Miałam dzisiaj pierwsze zajęcia w szkole rodzenia i ... oglądaliśmy porodówkę( na karowej)no i ten fotel do rodzenia to wyglądał jak krzesło elektryczne. Wcale mnie to nier uspokoiło, bo do tej pory mało myślałam o porodzie, nie wizualizowałam, nie nakręcałam, a cała ta szpitalna atmosfera troszkę mnie zdołowała. Szkoda że muszę rodzić w szpitalu. Ale nie boje się, tylko adrenalina mi skoczyła, a ja niestety to lubię.