A okazało się ze to był początek ciąży i mój organizm zrobił mi psikusa. Papierosów na szczęście nie palę Ale co tam. Najśmieszniejsze jest to,że to chyba w brzuszku przytyło bo tak żadnych oznak przytycia nie ma. Albo mi te wielgaśne cycki tak kg nabijają.
Swoją drogą naszła mnie o poranku taka myśl, że mówi się że ciąża to taki piękny stan, taki radosny i faktycznie jest radosny bo wszystkie w napięciu czekamy na nasze dzieciaczki, ale właśnie - w napięciu. Stresu jest mnóstwo i tak własnie przy porannej kawie siedzę i myślę, że najpierw po pierwszych II kreskach niepewność czy nie będzie wczesnego poronienia, potem czy będzie akcja serduszka, potem znów byle dotrwać do końca pierwszego trymestru i złapać głębszy oddech, jeśli jeszcze w tym czasie po drodze są niepokojące objawy, bóle czy krwawienia to stres jeszcze większy, co wizyta u lekarza to wcześniej myslenie czy aby na pewno jest dobrze, potem wyczekiwanie ruchów, nie daj Boże cisza przez kilka dni i znów stres, znika ryzyko poronienia, pojawia się ryzyko porodu przedwczesnego, to znów stres bo a to brzuch twardnieje a to coś zaboli i czekanie na 24-26 tc i masę dziecka 500 g bo od tego momentu medycyna daje już jakieś szanse na uratowanie tak wcześnie urodzonego dziecka, potem znów cos sie pojawi jak znam życie, zblizający sie poród, decyzja jaki i co najlepsze dla dziecka a potem stres czy damy rade przez pierwsze tygodnie w domu i tak wkoło. I mimo tego, że ciąża to piękny czas to jest też super stresujący. Faktycznie aż się dziwię że nie chudne od tego myslenia 
witam:-)
lekarz zmnienil mi luteine dopochwowa na duphaston 2x1 bo po tej luteinie zaczal mi sie robic jaks stan zapalny..4 czerwca zrobi mi usg polowkowe ale juz wczoraj mowil ze bedzie prawdopodobnie dziewczynka:-)juz 3 razy mi mowil wiec chyba bede miec druga córcie
ale dla mnie najwazniejsze ze jest ok bo sie martwilam jak mi sie tak brzuszek napinal.
