Wychowywać, ale jak?

[susumali]

no to jestesmy w domu...

u nas tez bunt, raz mniejszy raz wiekszy, wczoraj szal na maxa bo nie chuiala wejsc do mieszkaia i stala przed drzwiami, czekalam, czekalam az w koncu policzylam do trzech i ja podnioslam i zaprowadzilamm przez drzwi- wila sie, skakala, chciala bic i gryzc. poszlam do kuchni i powiedzialam ze ma wrocic jak jej przejdzie...
i tak jak u Was: bo chce sama, chce cos a potem nie, na ulicy staje i godzinami si nie ruszy, wchodzenie po schodach to udrega bo twierdzi ze ejst zmeczona i takie tam, wiecie o czym mowie

WIEC JOASIEK to calkiem normalne

PATRI tez glowa do gory, nasze dzieci przechodza bunt...mam nadzieje ze kiedys przejdzie im...

 

[Gosia_k23]

Emila też narzeka że jest zmęczona po mały spacerku i chce na ręce ale ja twardo idziesz albo zostajesz i nadganiać musi a potem jak nadgania ma tak że płacze i powrót jest z płaczem na naprawdę długie spacery biorę rowerek bo ma prawo być zmęczona jak ja jestem a dźwigać jej przecież nie będę jak wymyśla na schodach jeszcze jej podam rękę jak już "nie ma sił" ;-)

 

[Tycia]

O rany,to niektre z nas maja niewesoło:-(.
Wygląda na to,że mam mega grzeczne dziecko.Nie miewa napadów zlości ani histerii. Naprawde zawsze moge sie z nim dogadac.Na złość potrafia mu zrobic tylo dzieciaki.
Jak cos porozrzuca,to zawsze biore go za reke i spokojnie zbiera,mimo,ze mówi,żebym ja pozbierała(albo mowi,ze nie chce zbierac);-).Nie moge narzekać.

 

[karolina77]

Dziewczyny, u nas tez szal i histerie. I tak jak pisze Kasia - wyglada na to ze to taki czas. Musimy madrze do tego podejsc i starac sie nie dac emocjom (chociaz mi czasami nerwy juz puszczaja). Dzis az sama sobie sie dziwie , ze udalo mi sie zachowac cierpliwosc. W skrocie:
Milena dzis dostala szalu jak sama sciagala kurtke. Tak ja sciagala, ze kurtke miala juz sciagnieta, a rekawy nie sciagniete - no i rece zalozone z tylu, na plecach. Zaczela sie wsciekac ze nie moze ich sciagnac, ale nadal nie chciala mojej pomocy tylko wrzeszczala "sama, sama". Coraz bardziej sie denerwowala, az upadla do przodu , na ziemie. A ze rece miala zaplatane z tlu plecow, to uderzyla sie twarza w podloge. Przegryzla sobie wrge i zaczela jej z tej wargi leciec krew. Tylko ze Milena byla tak wsciekla, ze nawet nie zdawala sobie sprawy z tego ze sie uderzyla. Wrzeszczala i rzucala sie i nie pozwolila sobie pomoc.Zaczela wyganiac mnie do lazienki. Udalo mi sie sprawdzic, czy zeby ma cale, i po jakims czasie sciagnelam jej jeden rekaw kurtki. Oczywiscie to bylo powodem do dalszej histerii , bo przeciez chciala"sama". Pozniej jednak zaczela sie wyciszac,(ja konsekwentnie nie szlam do zadnej lazienki) no i po jakis 20 minutach byl juz spokoj. Wtedy wytlumaczylam jej ze nie moze wyganiac mnie z pokoju. Oczywiscie przutulalysmy sie i juz bylo dobrze.

 

[Tycia]

Ojej,bidulka

 

[Oliwieczka]

ojej...własnie najgorzej nie lubie takich sytyacji gdzie widze ze moje dziecko moze sobie zrobic krzywde

 

[Patri]

Karolino77, moja tez tak zdejmuje kurtke, ze rece w rekawach z tyłu. I tez sobie nie da pomóc.
A co do schodów. Spróbuj ją wyprzedzić na schodach to zatrzyma sie i woła:
-Mamo/tato, psitul na śchodach.
Oczywiscie gramoli sie na rece. Koszmar.Wiec staramy sie nie wyprzedzac jej, nawet jak idzie jak slimak i komentuje kazda kropkę na schodach:
-A to jeśt śmoła. O i tu też śmoła.
Mieszkamy na 4 piętrze. Bez windy...

 

[Kasiad]

No to jednak u nas nie jest tak źle jak u niektórych z Was (o Boże, czyżby mnie też to czekało ), tzn. Oli też chce wszystko sama, ale jak już znajdzie się w sytuacji, że ma ręce wykręcone do tyłu i nie może nadal zciągnąć kurtki, to się owszem denerwuje, ale też da sobie pomóc, ba, nawet sama o tę pomoc prosi.

Co do bicia - u nas nie ma tego problemu. Były próby, owszem, ale chyba rekacja była na tyle wyrazista, że Oliwka szybko zrozumiała, że bić nie wolno. Oczywiście nie mówię tu o karze cielesnej, bo ta napewno by dziecka nie nauczyła, że bić nie wolno, natomiast Oliwka miała zatrzymaną siłą rękę w locie i usłyszała z takim chłodem, że nie wolno bić, że poskutkowało. Pewnie kiedyś będzie jeszcze próbować, jak to dziecko.

A jeszcze mi się przypomniało, tak przy okazji tematu wychowanie, że jak na Oliwkę podniesiemy głos, bo już prośby nie skutkują, to ona do nas mówi:
- Na mnie nie wolno krzyczeć!
albo:
- Przecież już Ci mówiłam, że na mnie nie wolno krzyczeć!
i tym nas często rozbraja

 

[rozalka]

Pojawił sie jakichs bunt przed spaniem.Zmęczony,oczy sie zamykaja,marudzi,ale siedzi i nie chce sie położyc.

 

[madzix]

U nas chyba tez początki buntu.:-(I tez ciągle chce na ręce-wczoraj musiałam z nią pojechac do pulmonologa, zawsze biorę taksówkę, ale w tym miesiącu nie bardzo stoimy z kasa, wiec postanowialam przyoszczedzić stówke i wybrałam autobus-nigdy więcej nie powtórze tego błędu. Wróciłam zmordowana jakby czołg po mnie przejechał-przez 6 godzin( podróz, poczekalnia, wizyta, powrót)moje dziecko wyładowało na mnie chyba cała negatywną energie jaka zgromadziło w sobie przez ostatni rok .... A za tydzień kolejna wizyta


Marta tez nie pozwala na siebie krzyczec jak tylko podniose głos to od razu słysze::
"To ty jestes zła ,ze krzyczysz a nie ja , że nabroiłam"
"Nie wolno krzyczec na dzieci"