Witam serdecznie wszystkie przyszłe lipcowe Mamusie

Tak Was podczytuję od wczoraj, bo chwile grozy przeżywaliśmy, ale może po kolei...
Mam dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa, syn Nikoś w styczniu skoczy 16 lat (studenckie dziecię

) i córcia Martynka w styczniu będzie miała 10. Z obecnym Partnerem, hmm.. powiedzmy, że wygodnie sobie żyliśmy, dzieci duże, dużo można

Bardzo pragnelismy wspólnego Dzidziusia, ale... za rok najwcześniej. Test (a właściwie dwa) zrobiliśmy 6.11, w dniu urodzin Ukochanego. W sumie 4 kreski

. No cóż, musieliśmy zweryfikować cześć życiowych planów, ale przecież Dzidziuś i tak miał być. 10.11. byliśmy u lekarza, widać było pęcherzyk, ale serduszko jeszcze nie biło (ostatnia @ 3.10.). Lekarz zasugerował, żeby zrobić betę dla własnego spokoju. No to zrobiłam. Pierwszą w pn 14. i kolejną w środę 16. Odebrałam drugi wynik (pierwszy 57119), a tam 72068. I się zaczęło... Przyrost tylko 26%, pewnie ciąża się nie rozwija itp. Umówiłam się szybko na USG dziś rano, żeby usłyszeć, czy już bije serduszko, czy jest źle... A lekarz zerknął na moją betę i mówi, że przy takich ilościach już się nie podwaja, że przecież przerasta i raczej jest ok. Na USG widać było już bijące serduszko, zarodek ma 8 mm, podobno 6t6d. Chętnie dołączę do grona Lipcóweczek