Slub:)

[magdalenaB]

pytia: a dowodem tego jest jas!!!

my znamy sie z pawlem 5,5 roku, po dwoch latach znajomosci- oswiadczyny, po trzech- slub.

a nasze pierwsze pol roku od pozania to takie dziwne bylo.... umawialismy sie na randki raz na miesiac (bo on nie chcial sie narzucac, a mi nie wypadalo go zapraszac hehe) do dzis sie z tego smiejemy :laugh:

 

[komkat]

Asioczek- w życiu bym nie powiedziała, że masz rozmiar "D".
(wiem cos z własnego doświadczenia na temat "wylewania się" i "bezy")
Na zdjęciach tego nie widać. Z tego wniosek, że sukienkę super dobrałaś.

Pytia- to chyba najwieksze szczęście móc powiedzieć, że "było warto"
Też należę do tych szczęśliwców.

 

[azik]

po slubie to u mnie prawie dwa miesiące, razem jesteśmy już 6 latek...

oj wspomnienia gonią na tym wątku

tak czytam i uświadamiam sobie że Kocham mojego Igora

 

[magdalenaB]

to slodkie po tylu latach takie wyznanie!!!

 

[catherinka]

Jejku ale wspominacie... Aż mi się żal zrobiło, że brałam ślub w takich okolicznościach.... tzn. już w ciąży, a tak sobie planowalam jak to będzie a musiało być torszkę inaczej... Ale ważne, że wiem, że gdybym nie była w ciąży to ślub tak by się odbył, tyle, że trochę później, pewnie jakoś w przyszlym roku No ale nie ma co żałować, bo teraz mam najcudowniejszego synka na świiecie

A tu ja - zapłakana podczas przysięgi

I "wywołany" buziak

 

[catherinka]

A tak w ogóle to miałam pogratulować Milli!

 

[Milla]

Dziękuje bardzo.
Wszystkie ślicznie wyglądałyscie.

 

[pytia]

a nasze pierwsze pol roku od pozania to takie dziwne bylo.... umawialismy sie na randki raz na miesiac (bo on nie chcial sie narzucac, a mi nie wypadalo go zapraszac hehe) do dzis sie z tego smiejemy  :laugh:

;D ;D ;D

 

[maga_86]

my zaczeliśmy być ze sobą po jednym dniu znajomości( a raczej po kilku godzinach) 30 pażdziernika stukną nam dwa latka

 

[Maggusia]

Mi tez zebralo sie na wspomnienia czytajac wasze posty

My poznalismy sie w dyskotece(dluga historia) i tak zaczela sie nasza znajomosc(bardzo romantycznie)mialam 15 lat a on prawie 17.
Pozniej w tej samej dyskotece pracowalam jako tancerka(moja wielka pasja).Musialam z tanca i z wielu rzeczy zrezygnowac zeby wyjechac z moim ukochanym za granice.Mama dawala mi wszytko zebym tylko nie pojechala(mieszkanie auto)dla mnie rzeczy materialne nie byly wazne(nadal nie sa) i wyjechalam i tak juz tu zostalam a o synka staralismy sie i udalo sie!(planujemy niedlugo slub dawno bysmy go wzieli ale to znow sprawa finansowa)a ta dyskoteke niedawno zamkneli.I nie zaluje niczego! (do tanca z pewnoscia kiedys wroce)