)
reklama
Forum BabyBoom.pl

Dzień dobry

Starasz się o maleństwo, wiesz, że zostaniecie rodzicami a może masz już dziecko? Poszukujesz informacji, chcesz się podzielić swoim doświadczeniem? Dołącz do naszej społeczności. Rejestracja jest bezpieczna, darmowa i szybka. A wsparcie i wdzięczność, które otrzymasz - nieocenione. Podoba Ci się? Wskakuj na pokład! Zamiast być gościem korzystaj z wszystkich możliwości. A jeśli masz pytania - pisz śmiało.

Ania Ślusarczyk (aniaslu)

reklama

Amniopunkcja robić czy nie?

Dołączył(a)
17 Grudzień 2018
Postów
10
Rozwiązania
0
Hej, 2 ciążę prowadziłam u prof.Debskiego w Debski Clinic, a usg genetyczne robiła mi jego żona Marzena Debska. Jeśli masz możliwość to zapisz się do niej. Pierwsza ciąża bez problemów,w drugiej p.Marzena znalazła nieprawidlowosci na usg w sercu. Ryzyko ZD po teście pappa miałam 1:4!! Robiłam amniopunkcje w szpitalu bielanskim, wzięłam Fisha i po 3 dniach już wiedziałam że synek ma prawidlowa liczbę chromosmow (także dziewczyny, jestem przykładem że nawet przy tak dużym ryzyku może nie być ZD). Niestety kolejne usg i echo serca potwierdziły poważna wadę serca. Pojawił się obrzęk, układ krążenia stał się niewydolny.. 30.11 prof. pomógł mi urodzić mojego Aniołka(28 tc),a tydzień później sam trafił do szpitala.. Teraz On się opiekuje moim Aniołkiem.
Właśnie dzisiaj dzonilismy i dr Dębska ma terminy dopiero na maj ale poleciła innego lekarza tez u nich w klinice. Bylismy przed chwila skonsultowac to z innym lekarzem i zrobil jeszcze raz usg powiedział ze on poleca najpierw harmony, a jako drugą w kolejnosci amniopunkcje. Jak to stwierdził po usg dla niego to dziecko wygląda na zdrowe...
 
reklama
Dołączył(a)
17 Grudzień 2018
Postów
10
Rozwiązania
0
Hej, 2 ciążę prowadziłam u prof.Debskiego w Debski Clinic, a usg genetyczne robiła mi jego żona Marzena. Jeśli masz możliwość to zapisz się do niej. Pierwsza ciąża bez problemów,w drugiej p.Marzena znalazła nieprawidlowosci na usg w sercu. Ryzyko ZD po teście pappa miałam 1:4!! Robiłam amniopunkcje w szpitalu bielanskim, wzięłam Fisha i po 3 dniach już wiedziałam że synek ma prawidlowa liczbę chromosmow (także dziewczyny, jestem przykładem że nawet przy tak dużym ryzyku może nie być ZD). Niestety kolejne usg i echo serca potwierdziły poważna wadę serca. Pojawił się obrzęk, układ krążenia stał się niewydolny.. 30.11 prof. pomógł mi urodzić mojego Aniołka(28 tc),a tydzień później sam trafił do szpitala.. Teraz On się opiekuje moim Aniołkiem.
A jak wyglada amnio w szpitalu bielanskim? W tym smym dniu? Zostaje sie w szpitalu? I ile doplacalas zeby mieć wyniki szybciej?
 
Dołączył(a)
22 Październik 2018
Postów
12
Rozwiązania
0
A kogo Ci polecili w debski clinic? Szpital bielanski ma bardzo dobrych specjalistow,ale to masowka. Dla nich amnio to chleb powszedni. Rejestrujesz się do przychodni usg,i w jednej kolejce są osoby na amnio jak i na usg. Amnio trwa tyle co usg,po odrazu idziesz do domu. Z zaleceń to tylko oszczędny tryb życia przez 1-2 dni i kontrola usg w ciągu 5 dni,zeby sprawdzić czy jest odpowiedni poziom wód plodowych. Zadnej nospy,zwolnien lekarskich nie dają. Fish 650zl I masz info w 3 dni,na pełny wynik chy a 3 tyg czekałam.
 
Dołączył(a)
17 Grudzień 2018
Postów
10
Rozwiązania
0
A kogo Ci polecili w debski clinic? Szpital bielanski ma bardzo dobrych specjalistow,ale to masowka. Dla nich amnio to chleb powszedni. Rejestrujesz się do przychodni usg,i w jednej kolejce są osoby na amnio jak i na usg. Amnio trwa tyle co usg,po odrazu idziesz do domu. Z zaleceń to tylko oszczędny tryb życia przez 1-2 dni i kontrola usg w ciągu 5 dni,zeby sprawdzić czy jest odpowiedni poziom wód plodowych. Zadnej nospy,zwolnien lekarskich nie dają. Fish 650zl I masz info w 3 dni,na pełny wynik chy a 3 tyg czekałam.
Polecili nam Piotra Kretowicza on ponoć w szpitalu wykonuje te badania.
 

dominika4896

Początkująca w BB
Dołączył(a)
26 Marzec 2019
Postów
29
Rozwiązania
0
Gogocha, czytałam o twojej wypowiedzi o szpitalu odnośnie amino bo ja się zastanawiam nad wykonaniem. I powiem że właśnie szukam takiej "masowki" bo to jednak więcej doświadczonych osób :) i jakoś wydaje mi się że dałoby mi to. Poczucie bezpieczeństwa podczas zabiegu. Tylko że mi do bielanskiegi daleko. Dziewczyny a robilyscie może amino w Czmp w Łodzi?
 
Dołączył(a)
22 Październik 2018
Postów
12
Rozwiązania
0
Wszystko ma plusy i minusy. Czytalam że w niektórych placówkach trzymają w szpitalu dzień przed i po amnio, bielanski i tak jest już przepełniony,a ten zabieg jest obarczony małym ryzykiem. I faktycznie dla nich pobranie płynu jest tak powszednie jak dla pielęgniarki pobranie krwi.
 

Kaśka 1983

Fanka BB :)
Dołączył(a)
24 Kwiecień 2009
Postów
550
Rozwiązania
0
ja robiłam amniopunkcję w zwykłej poradni w Toruniu, też trwało to tyle co USG. Bez zaleceń żeby brać nospę itd. do domu wróciłam tramwajem. Dwa dni odpoczywałam w 5 dobie USG KONTROLNE. Po 7 dniach normalny tryb życia
 

Martiiii

Zaciekawiona BB
Dołączył(a)
31 Styczeń 2018
Postów
38
Miasto
Gdynia
Rozwiązania
0
Cześć dziewczyny!
Czytam forum i cieszę się, że wiele z Was ma zdrowe dzieci :)
Ja również dołączam do grupy. Mam 26 lat, to moja pierwsza ciąża. Jestem po amniopunkcji, na której przeżyłam horror.
Wskazania nt 4 mm i niewidoczna kostka nosowa. Skierowano mnie na amniopuncję jeszcze przed wynikami testu podwójnego, te wyniki miałam odebrać i skonsultować przed samym zabiegiem. Trafiłam na lekarza, który nie powinien wykonywać swojego zawodu. Po wejściu powiedział, że wyniki są fatalne i że nasze dziecko na pewno będzie chore, teraz sprawdzamy jedynie jak bardzo. Dostałam szału, a mój mąż miał łzy w oczach i zapytał jakie jest prawdopodobieństwo. Odpowiedziałam w tej furii za lekarza, żeby nie pytał, bo to tylko statystyka i bardziej się zmartwi, a nasze dziecko będzie ZDROWE. Lekarz mnie wyśmiał.
Samo badanie wykonane jak na jakimś zwierzęciu, kiedy weszłam do gabinetu lekarz rozmawiał przez telefon, a ja powiedziałam do pielęgniarki, że muszę się jeszcze wysiusiać (wiedziałam, że po amnio muszę poleżeć, a korzystam z łazienki bardzo często), a ona... się nie zgodziła, bo lekarz nie będzie czekał. Dodam, że toaleta była przy gabinecie zabiegowym. Powiedziałam, że muszę skorzystać i wyszłam. Jak wróciłam lekarz nadal rozmawiał przez telefon, a ja miałam się położyć... To był ten sam człowiek, z którym rozmawiałam o wynikach testu podwójnego. Bez słów zaczął robić usg. Po drodze weszli studenci, rozmawiali, śmiali się i zostawili otwarte drzwi. Po mojej interwencji lekarz z przekąsem zapytał czy się zgadzam na ich obecność, odpowiedziałam, że tak o ile będzie spokojnie, bo bardzo się denerwuję. Lekarz wbił igłę po raz pierwszy. Płyn nie chciał lecieć, zaczął kręcić igłą i mówić, żebym się nie ruszyła i że wie, że to boli. Kiedy wyjął igłę - byłam załamana brakiem płynu. Lekarz powiedział, że spróbuje drugi raz, zapytałam czy to bezpieczne. Powiedział, że powinno się kłuć raz, ale że jestem przyjezdna, to szkoda nie zrobić tego drugi, że powinnam się zgodzić, bo moje dziecko jest chore. Wbił się drugi raz - sytuacja bez zmian, płyn owodniowy nie leciał. Lekarz wiercił i wiercił, ból był naprawdę duży. Oczywiście bez skutku. Po wyjęciu igły powiedział, że zostanę w szpitalu i że za dwa dni powtórzymy amniopunkcję, po czym zauważył w sali obok (dwie sale rozdzielone przesuwnymi drzwiami) innego lekarza. I od tej chwili wszystko działo się bardzo szybko. Przyszedł drugi lekarz, pierwszy powiedział jaka jest sytuacja, drugi nie przedstawił się, nie umył rąk, tylko usiadł przy usg i wbił igłę po raz trzeci z taką siłą, że zaczęły lecieć mi łzy, cała się trzęsłam i brakowało mi oddechu. Szybko otworzono okno, pamiętam jak przez mgłę pytanie "jak masz na imię", ale tym razem pobrano płyn do badania. Reszty historii nie mam nawet siły opisywać, w każdym razie po tym "fachowo" wykonanym zabiegu leżałam cztery kolejne dni w szpitalu ze skurczami, podawaną luteiną i 7 wielkimi siniakami na brzuszku.
Nawet sobie nie wyobrażacie, jakie miałam wyrzuty sumienia, gdy miałam skurcze, że nie zareagowałam na 3 ukłucie, ale wszystko działo się tak szybko, a ja byłam w ogromnym stresie. Najgorsze jednak były słowa i niekompetencja lekarza, który bez mrugnięcia okiem wygłosił "dziecko jest chore", a nie miał w tym momencie do tego prawa, nawet gdyby okazało się później, że ma rację. A przecież "po pierwsze nie szkodzić"...
Amniopunkcję wykonałam ze względu na przygotowanie się do porodu (odpowiednie miejsce, szybka pomoc dla dzidzi) i ewentualne operacje synka w moim brzuchu, nie ze względu na możliwość terminacji. Chcemy dać synkowi tyle czasu, ile dostanie go od Boga. Piszę o tym dlatego, że wydawało mi się egoizmem nie robić tego badania, a jak pewnie się domyślacie - po amniopunkcji żałowałam decyzji, zwłaszcza kiedy słyszałam, że niepotrzebnie robiłam zabieg, skoro "nie chcę usunąć"... :(
Na ten moment zaczynam 19 tc. Od amniopunkcji minęło 2,5 tygodnia. Dziś byliśmy na usg - nadal nie widać noska i jest niewielki obrzęk, ale mój lekarz powiedział, że jeżeli dziecko jest bardzo chore to obraz usg jest znacznie, znacznie gorszy. Zastanawiam się, czy chciał mnie pocieszyć, czy faktycznie tak jest...
Jest nam strasznie ciężko, ciągle płaczę, a jeśli nie ja - to mąż. Tak bym chciała, żeby Miki był zdrowy... Wiem, że wszystkie mnie tu rozumiecie.
Może dodam jeszcze, że amniopunkcję robiłam w Szpitalu Biziela w Bydgoszczy. Dostałam również skierowanie na echo dzidzi do Szpitala Miejskiego w Bydgoszczy, ale jeszcze się nie umówiłam.
Dziewczyny, dzisiejsza informacja o braku nb strasznie mnie zmartwila, czy któraś z Was nie widziała jeszcze kostki nosowej około 19 tc? Czytałam, że 3% dzieci ma widoczną kostkę po 20 tc... Czy któraś z Was miała taką sytuację?
Przytulam Was mocno i trzymam kciuki, żebyśmy dostały dobre wyniki, a tym z nas, które nie mają lub nie będą miały tyle szczęścia życzę dużo, dużo siły.
hej, podczytuję czasem ten wątek choć się nie udzielam. Postanowiłam jednak dodać Ci trochę otuchy. Będąc w ciąży również zmagałam się z problemem braku kości nosowych, co prawda w 19 tc było już je widać, ale do końca ciąży były słabo uwapnione (hypoplastyczne, długość poza siatką centylową). Wszystko skończyło się u mnie dobrze. Co więcej, dwóch ginekologów powiedziało mi wówczas, że są przypadki, że tych kości nie widać czasem do samego końca a dzieci rodzą się zdrowe.
Pamiętaj też, że spośród dzieci, u których nie widać kostek na usg genetycznym większość to dzieci zdrowe. Te 3% to dzieci zdrowe bez kostek a pozostałe 97% to też zdrowe tylko z widocznymi kostkami... Niby oczywiste a w ciąży jakoś się nad tym nie zastanawiałam i wydawało mi się, że 97% to dzieci chore ...

Życzę Ci dużo spokoju, bo pamiętam, że mi go brakowało. Bardzo mi przykro, że na swojej drodze spotkałaś tak mało empatycznych lekarzy. Trzymam kciuki za malenstwo :)
 
reklama

ivonne_b

Zaciekawiona BB
Dołączył(a)
15 Styczeń 2019
Postów
45
Rozwiązania
0
Cześć dziewczyny!
Czytam forum i cieszę się, że wiele z Was ma zdrowe dzieci :)
Ja również dołączam do grupy. Mam 26 lat, to moja pierwsza ciąża. Jestem po amniopunkcji, na której przeżyłam horror.
Wskazania nt 4 mm i niewidoczna kostka nosowa. Skierowano mnie na amniopuncję jeszcze przed wynikami testu podwójnego, te wyniki miałam odebrać i skonsultować przed samym zabiegiem. Trafiłam na lekarza, który nie powinien wykonywać swojego zawodu. Po wejściu powiedział, że wyniki są fatalne i że nasze dziecko na pewno będzie chore, teraz sprawdzamy jedynie jak bardzo. Dostałam szału, a mój mąż miał łzy w oczach i zapytał jakie jest prawdopodobieństwo. Odpowiedziałam w tej furii za lekarza, żeby nie pytał, bo to tylko statystyka i bardziej się zmartwi, a nasze dziecko będzie ZDROWE. Lekarz mnie wyśmiał.
Samo badanie wykonane jak na jakimś zwierzęciu, kiedy weszłam do gabinetu lekarz rozmawiał przez telefon, a ja powiedziałam do pielęgniarki, że muszę się jeszcze wysiusiać (wiedziałam, że po amnio muszę poleżeć, a korzystam z łazienki bardzo często), a ona... się nie zgodziła, bo lekarz nie będzie czekał. Dodam, że toaleta była przy gabinecie zabiegowym. Powiedziałam, że muszę skorzystać i wyszłam. Jak wróciłam lekarz nadal rozmawiał przez telefon, a ja miałam się położyć... To był ten sam człowiek, z którym rozmawiałam o wynikach testu podwójnego. Bez słów zaczął robić usg. Po drodze weszli studenci, rozmawiali, śmiali się i zostawili otwarte drzwi. Po mojej interwencji lekarz z przekąsem zapytał czy się zgadzam na ich obecność, odpowiedziałam, że tak o ile będzie spokojnie, bo bardzo się denerwuję. Lekarz wbił igłę po raz pierwszy. Płyn nie chciał lecieć, zaczął kręcić igłą i mówić, żebym się nie ruszyła i że wie, że to boli. Kiedy wyjął igłę - byłam załamana brakiem płynu. Lekarz powiedział, że spróbuje drugi raz, zapytałam czy to bezpieczne. Powiedział, że powinno się kłuć raz, ale że jestem przyjezdna, to szkoda nie zrobić tego drugi, że powinnam się zgodzić, bo moje dziecko jest chore. Wbił się drugi raz - sytuacja bez zmian, płyn owodniowy nie leciał. Lekarz wiercił i wiercił, ból był naprawdę duży. Oczywiście bez skutku. Po wyjęciu igły powiedział, że zostanę w szpitalu i że za dwa dni powtórzymy amniopunkcję, po czym zauważył w sali obok (dwie sale rozdzielone przesuwnymi drzwiami) innego lekarza. I od tej chwili wszystko działo się bardzo szybko. Przyszedł drugi lekarz, pierwszy powiedział jaka jest sytuacja, drugi nie przedstawił się, nie umył rąk, tylko usiadł przy usg i wbił igłę po raz trzeci z taką siłą, że zaczęły lecieć mi łzy, cała się trzęsłam i brakowało mi oddechu. Szybko otworzono okno, pamiętam jak przez mgłę pytanie "jak masz na imię", ale tym razem pobrano płyn do badania. Reszty historii nie mam nawet siły opisywać, w każdym razie po tym "fachowo" wykonanym zabiegu leżałam cztery kolejne dni w szpitalu ze skurczami, podawaną luteiną i 7 wielkimi siniakami na brzuszku.
Nawet sobie nie wyobrażacie, jakie miałam wyrzuty sumienia, gdy miałam skurcze, że nie zareagowałam na 3 ukłucie, ale wszystko działo się tak szybko, a ja byłam w ogromnym stresie. Najgorsze jednak były słowa i niekompetencja lekarza, który bez mrugnięcia okiem wygłosił "dziecko jest chore", a nie miał w tym momencie do tego prawa, nawet gdyby okazało się później, że ma rację. A przecież "po pierwsze nie szkodzić"...
Amniopunkcję wykonałam ze względu na przygotowanie się do porodu (odpowiednie miejsce, szybka pomoc dla dzidzi) i ewentualne operacje synka w moim brzuchu, nie ze względu na możliwość terminacji. Chcemy dać synkowi tyle czasu, ile dostanie go od Boga. Piszę o tym dlatego, że wydawało mi się egoizmem nie robić tego badania, a jak pewnie się domyślacie - po amniopunkcji żałowałam decyzji, zwłaszcza kiedy słyszałam, że niepotrzebnie robiłam zabieg, skoro "nie chcę usunąć"... :(
Na ten moment zaczynam 19 tc. Od amniopunkcji minęło 2,5 tygodnia. Dziś byliśmy na usg - nadal nie widać noska i jest niewielki obrzęk, ale mój lekarz powiedział, że jeżeli dziecko jest bardzo chore to obraz usg jest znacznie, znacznie gorszy. Zastanawiam się, czy chciał mnie pocieszyć, czy faktycznie tak jest...
Jest nam strasznie ciężko, ciągle płaczę, a jeśli nie ja - to mąż. Tak bym chciała, żeby Miki był zdrowy... Wiem, że wszystkie mnie tu rozumiecie.
Może dodam jeszcze, że amniopunkcję robiłam w Szpitalu Biziela w Bydgoszczy. Dostałam również skierowanie na echo dzidzi do Szpitala Miejskiego w Bydgoszczy, ale jeszcze się nie umówiłam.
Dziewczyny, dzisiejsza informacja o braku nb strasznie mnie zmartwila, czy któraś z Was nie widziała jeszcze kostki nosowej około 19 tc? Czytałam, że 3% dzieci ma widoczną kostkę po 20 tc... Czy któraś z Was miała taką sytuację?
Przytulam Was mocno i trzymam kciuki, żebyśmy dostały dobre wyniki, a tym z nas, które nie mają lub nie będą miały tyle szczęścia życzę dużo, dużo siły.
A myślałam, że to ja miałam traumatyczne przeżycie podczas amniopunkcji... Niektórzy nie powinni być lekarzami...
U mnie na szczęście skończyło się szczęśliwie, czego i Tobie życzę :)
 

Nowe wątki

reklama

Konkursy i testy

Konkurs

"Ono jest całym moim światem" - konkurs z Cebuszką

Zgłoszenia przyjmujemy do 14/08/2019

Konkurs

Konkurs! Złóż życzenia Befado i wygraj świetne nagrody!

Zgłoszenia przyjmujemy do 01/09/2019

Konkurs

Back to school – konkurs z 5.10.15.

Zgłoszenia przyjmujemy do 30/08/2019

Nowe pytania

Do góry