Kto po in vitro?

[Olusia7982]

Dziewczyny witam, podczas mojego cc nie obylo sie bez komplikacji i musialam byc zaintubowana....w ogole cc przesunelo sie ze wzgledu ze mialam wysokie cisnienie i dostawalam pierw leki dozylne.. po tym co powiedzial mi ginek co sie w piatek dzialo na sali operacyjnej i po sali pooperacyjnej to poplakalam sie, do tej pory sie trzese, nastraszylam wszystkich ktorzy byli caly czas zemna w szpitalu, byli klebkiem nerwow... dobrze ze zrobil mi cc w piatek bo nie wiem jakby sie skonczylo dla mnie, dla nas gdyby odbylo sie pozniej..nie moge sie jakos z tego otrzasnac.. jak sie ogarne to wiecej napisze co i jak

27.03. o godzinie 14:07 i 14:12 urodzily sie moje maluszki

Mikolaj w inkubatorze, Zuzia w wozeczku, dopiero od wczoraj przy mnie... Maluszki waza 2560 coreczka i 2400 synek...


szkrabek moje gratulacje!

Kiki na pewno wszystko bedzie dobrze

 

[gos1512]

Olusia kochana gratuluje i zycze Wam zebyscie byli jak najszybciej razem :-*

 

[Uda sie]

Olusia, cudownie, gratulacje!!! Mysle, ze ten horror, przez ktory musiałaś przejść wyczerpał limit zlych wydarzeń...teraz czeka Cie cudne i spokojne macierzyństwo :-)

 

[.szkrabek]

Olusia, super wieści!!! gratulacje maluchów! Teraz mama już pełną gębą. Mam nadzieję, że szybko dojdziesz do siebie i będziesz w stanie cieszyć się maluszkami :-), a one nie dadzą Ci w kość za bardzo ;-)

 

[inka26]

Olusia7982 ogromne gratulacje !

 

[Hess]

Olusia - gratulacje!!!! Oby Wam teraz szczęście i zdrowie dopisywało 

 

[Olusia7982]

Mam dolka, placzliwa jestem, trzyma mnie ten szok jeszcze, chyba hormony mi buzuja, musze sie uspokoic...:-(

 

[Hess]

Olusia, ale jest już ok, uspokój się i ciesz się maleństwami Wszystko minęło i jest dobrze.

 

[lilka-1986]

Olusia najwazniejsze ze wszystko jest juz dobrze . A intubowali Cie dlatego ze mialas narkoze czy cos sie dzialo ?

 

[.szkrabek]

Olusia, to naturalne - jeszcze klika tygodni będziesz rozchwiana emocjonalnie - hormony Cie zalewają i jest to norma i przejdzie. Od przerażania i żałowanie (przez zmęczenie, brak pomocy itd), po totalną miłość i zauroczenie maluchami. Nie raz stałam nad łóżeczkiem i płakałam w pierwszych tygodniach i powody tego płaczu były na prawdę różne!

Po prostu trzeba przetrwać i nie wpędzać się w wyrzuty sumienia. Pierwsze tygodnie po porodzie sa ciężkie, ale wszystko się niedługo skończy, Ty dojdziesz do siebie, przyzwyczaicie się do siebie i nowej rzeczywistości - wypracujesz rytm dnia i zobaczysz że odzyskasz spokój :-) Będzie dobrze! Trzymam kciuki!