Hej dziewczyny i ja bym chciała dołączyć.
Mam 32 lata, starania od czerwca. Zaszłam w pierwszym cyklu ale poroniłam. Byłam wtedy w uk i przeżyłam małą traumę, jak pojechałam na sor z wielkim bólem, a tam mnie nawet na usg nie skierowali. Bardzo się bałam że to pozamaciczna i zostałam z tymi czarnymi myślami sama sobie. Wtedy podjęliśmy decyzję, że wracamy do pl (i tak mieliśmy za parę miesięcy już wracać), żeby na spokojnie i bezpiecznie się starać. Ale że po tej sytuacji nawiedziła mnie nerwica to musiałam najpierw zadbać o zdrowie psychiczne. Kolejne starania zaczęliśmy 2 miesiące temu. Wyszła mi za wysoka prolaktyna, więc od ponad miesiąca biorę dostinex.
I chyba zbicie prolaktyny skutkuje dużo lepszą owulacją, bo dokładnie czuję kiedy ją mam. Wczoraj już tak mnie mieliło, że wzięłam nospę. A potem miałam wyrzuty sumienia, że przecież jajeczko ma się przemieszczać... a ja biorę leki rozkurczające. Myślicie, że nie zaszkodziłam tym sobie?
Każdej z Was życzę powodzenia! Oby ten rok był szczęśliwy :*
w jaki sposób sobie z nią poradziłaś? Mi jest już troszkę lepiej, ale dalej brakuje dużo do pełni szczęścia. Powodzenia 
test był o czulosci 25 ale raczej jakby była ciąża to by był chociaż cień kreski a tu śnieg
