. Widzę, że już nas się sporo rozpakowało. Ja samo cc wspominam rewelacyjne i właściwie nic mnie nie boli. No troche to wstawanie pierwsze nie bardzo hehe. Co do traumy to też mam. Poszlam na ktg tak ja kazali po wypisie. Mowiono, że spokojnie do 2 maja wytrwamy albo i dłużej, że nic sie nie dzieje. A tu zapis wąski, że włosy dęba staja... nagle tętno spada i słyszę tylko jak na korytarzu mój gin krzyczy, ze ma ryzyko zamartwicy płodu, że trzeba ciać i przesunąc wszystkie planowe zabiegi. Potem już szybko... ja rycze, pompa z oxy aby dać kopa dziecku. Zastrzyk na rozprężenie płuc. Okropne skurcze no i cięcie. 10 min i słysze krzyk. Czekam i dostaje małego, info, że 10 pkt otrzymuje. Okrutny strach i ulga.
Ale najważniejsze, że skarby całe i zdrowe! Właśnie po to rodzimy w szpitalu w obecności lekarzy. Po to właśnie są I dzięki im za to!
