Musze cos special ugotowac a w glowie pustka, moze macie jakies proste przepisy na cos smacznego, i na slodko i tak na obiadek???
i ja dzis zaczynam walke (KOLEJNA!!!!)
ten moj synus to mnie wykonczy
Kate jak Prezydent podpisze, to i nas to będzie dotyczyć.
Witajcie.
U mnie smutno strasznie od wczorajszego popołudnia .... płaczę i płaczę ... zmarł mój dziadek i nie umiem sobie z tym poradzić.
Tyle rzeczy mnie nauczył m.in. kochać przyrodę i zwierzęta a teraz ... już go nie ma :-
Wiem, że przychodzi taki moment, że trzeba umrzeć - to naturalny proces fizjologiczny, ale .... jednak czuję się strasznie.
Dobrze, że pozostały wspomnienia z dzieciństwa, zdjęcia.
Pamiętam każdą chwilę ... każde mądre słowo ... każdy wypielęgnowany kwiatek w ogródku ... teraz to las sosnowy będzie szumiał tak smutno.
Ale kiedyś tam się spotkamy po drugiej stronie tęczy ... szczęśliwi i uśmiechnięci.
Magda u mnie szybki obiad to zazwyczaj dewolaje, frytki ( ja kupuje gotowe, podsmażane) i surówka z pekinki z pomidorami, ogórkiem i papryką, a na pierwsze flaczki (oczywiście też gotowe z mrożonki).Magdziunia bardzo mi przykro ze odszedl ktos bliski tobie...
Dorotka ja mam dla malego i kolderke i mini podusie a i tak przykrywam go kocykiem
Dzien doberek, wczoraj normalnie umieralam, nawety nic mowic nie moglam, tak strasznie mnie gardlo bolalo, o przelykaniu moglam zapomniec, jacek kupil mi lekarstwa nafaszerowalam sie na noc i dzisiaj poprostu jest extra, juz prawie nic mnie nie boli. Musze wysprzatac dzisiaj calutenkie mieszkanie, jutro mamy gosci. Bardzo sie ciesze bo przyjedzie mama chrzestna Stasia z mezem i rodzicami!!!!Ostatni raz widzialymy sie w lipcu, niby gadamy na gg ale to nie to samo
Tez w to wierze.Biedny Szymuś, Aniu życze zdrowka.
Witaj ciril, miło Cię widzieć :-).Hej, długo mnie nie było, ale prawie wcale nie mam czasu. Wiktor rozwija się pięknie, ja trochę gorzej dochodzę do siebie po cesarce. Ogónie to u mnie baby blues posunął się troszkę dalej, ale już powoli psychicznie dochodzę do siebie, głownie dzięki tej kruszynce i świadomości, że już niedługo się stąd wyprowadzimy i nie będziemy już mieszkać z teściową, tylko do czasu ukończenia budowy domu będziemy mieć z nią wspóne podwórko. Jak dla mnie to i to zbyt wiele, ale jak się nie ma co się lubi o się lubi co się ma. prócz męża do dziecka nadal nikogo nie dopuszczam...szcególnie teściowej - ona nas zaraziła najpierw tymi cholernymi zatokami, a później tym beztlenowcem. Ta złość to mi chyba nigdy nie przejdzie:-(, ale jak sobie pomyślę, że przez jej syfizm mogłam stracić dziecko i życie to mnie krew zalewa
Postaram się do Was tu zaglądać, ale Młody nie pozwala mi na za dużo
no to duzo sily zycze
