Staraczki 2022

[Bibi89]

U teściów na działce znaleźliśmy maluszka

 

[użytkownik 207953]

tak, wiem, ze nie do mnie ale postanowiłam się wciąć

A proszę się wcinać, na zdrowie

 

[użytkownik 207953]

U teściów na działce znaleźliśmy maluszka
Zobacz załącznik 1408459

Jaki słodziak <3

 

[Bibi89]

Jaki słodziak <3

Szukamy mu domku teraz

 

[Anka_83]

U teściów na działce znaleźliśmy maluszka
Zobacz załącznik 1408459

Słodziak Wygląda trochę jak gremlin

 

[użytkownik 207953]

Słodziak Wygląda trochę jak gremlin

I jak moja Opal jak była mała <3

 

[Erinti7]

No właśnie ja nie to, ze duszę emocje w sobie tylko w ten sposób je przeżywam. Chcę posiedzieć, popłakać, a przytualnie wręcz mnie irytuje

Ogólnie to nie mam problemu, żeby mówić o swoich emocjach, ale z taką prawdziwą rozpaczą, czy głębokim smutkiem lubię być sama przynajmniej do momentu, aż się z nim wstępnie uporam.
Nienawidzę np. pogrzebów w takiej formie, jak to jest u nas organizowane: msza i kondukt przez miasto na cmentarz w tłumie żałobników, z których jedni naprawdę przeżywają najgorsze chwile, inni przyszli bo wypadało, a inni z ciekawości, czy X będzie płakać, jak się trzyma itp. A do tego jeszcze mija się wesołe dzieci wracające ze szkoły, zakochanych idących za rękę, czy ludzi zapędzeni w swoich codziennych sprawach. To jest dla mnie takie publiczne, emocjonalne obnażanie się, którego chciałabym nigdy nie doświadczać. Mam to szczęście, że jeszcze nigdy nie umarł mi nikt, kogo bym naprawdę kochała.

 

[użytkownik 207953]

Ogólnie to nie mam problemu, żeby mówić o swoich emocjach, ale z taką prawdziwą rozpaczą, czy głębokim smutkiem lubię być sama przynajmniej do momentu, aż się z nim wstępnie uporam.
Nienawidzę np. pogrzebów w takiej formie, jak to jest u nas organizowane: msza i kondukt przez miasto na cmentarz w tłumie żałobników, z których jedni naprawdę przeżywają najgorsze chwile, inni przyszli bo wypadało, a inni z ciekawości, czy X będzie płakać, jak się trzyma itp. A do tego jeszcze mija się wesołe dzieci wracające ze szkoły, zakochanych idących za rękę, czy ludzi zapędzeni w swoich codziennych sprawach. To jest dla mnie takie publiczne, emocjonalne obnażanie się, którego chciałabym nigdy nie doświadczać. Mam to szczęście, że jeszcze nigdy nie umarł mi nikt, kogo bym naprawdę kochała.

Kondukt tez mi się nie podoba, co innego nabożeństwo na cmentarzu, szczerze wspomnieć zmarłego, pożegnać się z nim, pomodlić.

Swoją droga w swoim życiu byłam na dwóch pogrzebach wojskowych i dla równowagi na jednym wojskowym ślubie.

 

[Ladycarooo]

Ja przeżyłam kilka śmierci bliskich osób, ale naprawdę przeraża mnie i nie mogę sobie wyobrazić śmierci rodziców czy rodzeństwa. Nawet nie chce o tym mysleć...

 

[użytkownik 207953]

Ja przeżyłam kilka śmierci bliskich osób, ale naprawdę przeraża mnie i nie mogę sobie wyobrazić śmierci rodziców czy rodzeństwa. Nawet nie chce o tym mysleć...

Wiecie, kiedyś leżałam w łóżku i leżałam i nagle zobaczyłam przed oczami całe swoje przyszłe życie aż do śmierci. Rozstanie z rodzicami tez tam było. Przerażajace wrażenie XD