nie jest lekko chociaz moze sie po tych postach wydawac ze sie z tym pogodzilam...ale sie nie pogodzilam, mam ciagle zal do siebie ze moglam zrobic cos wiecej, że nie dalam rady jej wykarmic piersia, teraz mloda jest karmiona przez sonde i wogole ciezko tak jak sie wie ze nic nie mozna zrobic...do tego dochodzi zmeczenie fizyczne, psycha mi mowiac krotko siada, nie mam motywacji zeby zrobic cos dla siebie, zawsze Olka jest na pierwszym miejscu.Kocham ja nad zycie i chyba stad mam ta sile
Dzieki
martwi mnie ze gastrolog nie zrobil jeszcze zadnej diagnostyki a sonde mamy od 28wrzesnia...5stycznia kontrola i nie wyjde z gabinetu jak mi nie przedstawi planu...jak nie powie nic madrego chyba bede musiala jakos do Warszawy sie dostac do gastroenterologa w CZD...poki co mala mleka nie wypije-tak zaciska usta ze nie wloze jej smoczka chociaz z butelki pije soki itp i jest ok,tak samo ze smokiem uspokajaczem...probuje lyzeczka teraz poki ja swedza dziasla to przy zabawianiu jej i rozsmieszaniu kiedy to otwiera usta jakos udaje mi sie niewielke ilosci jedzenia w mala wpakowac...najlatwiej jest ze swojskimi zupami,najlepiej jakby to rosol byl to da rade malej to wlac do pyszczka...ale co bedzie po wyjeciu sondy-nie mam pojecia i baaaaaaaaardzo sie tego boje.... 
. Szacun :-)
