reklama
Jak samopoczucie, mamusiu?
- Starter tematu pytia
- Rozpoczęty
reklama
koga
Mama Maksa i Julka
jak ja się na mojego wkurzę to też mam zawsze ochotę się wyprowadzić tylko nie wiem gdzie???
i wychodzę wtedy z domu i włóczę się gdzieś długo żeby się martwił! zostawiam mu też obrączkę
przy czym nie robię tego na złość tylko naprawdę nie chce mi się go widzieć i idę sobie wszystko przemyśleć
i wychodzę wtedy z domu i włóczę się gdzieś długo żeby się martwił! zostawiam mu też obrączkę
przy czym nie robię tego na złość tylko naprawdę nie chce mi się go widzieć i idę sobie wszystko przemyśleć
aniam powiem tak jak ja ryczę a mąż jeszcze się nade mną rozczula to wyję jeszcze bardziej bo taka biedna jestem wtedy a jak na mnie nakrzyczy że dzieciaka denerwuję i mam skończyś histeryzować to się wkurzam ale pomaga
teraz jesteśmy bardzo wrażliwe ale nie dziwmy się naszym facetom że nie potrafia tego czasem zrozumieć
teraz jesteśmy bardzo wrażliwe ale nie dziwmy się naszym facetom że nie potrafia tego czasem zrozumieć
Na mnie krzyki dzialaja jak plachta na byka.
My w ogole dosc nerwowi jestesmy i zawsze mu to wybaczalam, bo tez jestem taka.
Ale teraz to cos duzo powazniejszego.
Na razie siedzimy i spimy w oddzielnych pokojach, ale mysle co zrobic dalej. Bo samo na pewno nie przejdzie i ja na pewno tak po prostu mu nie przebacze. Moze jakby sie bardzo, bardzo staral?... Choc teraz wydaje mi sie to watpliwe...
Tylko ze on nie ma zamiaru sie starac.
Na pewno nie wroce do niego z dzidzi jak tak dalej bedzie, bo to nie jest atmosfera na wychowywanie dziecka.
No coz, zostalo jeszcze kilka miesiecy... Nie chce tez dzialac w pospiechu, bo to sa powazne decyzje.
Na razie poczekam, ale wybede z domu chociaz na jedna 2 noce- niech sie pomartwi, moze to da mu cos do myslenia.
My w ogole dosc nerwowi jestesmy i zawsze mu to wybaczalam, bo tez jestem taka.
Ale teraz to cos duzo powazniejszego.
Na razie siedzimy i spimy w oddzielnych pokojach, ale mysle co zrobic dalej. Bo samo na pewno nie przejdzie i ja na pewno tak po prostu mu nie przebacze. Moze jakby sie bardzo, bardzo staral?... Choc teraz wydaje mi sie to watpliwe...
Tylko ze on nie ma zamiaru sie starac.
Na pewno nie wroce do niego z dzidzi jak tak dalej bedzie, bo to nie jest atmosfera na wychowywanie dziecka.
No coz, zostalo jeszcze kilka miesiecy... Nie chce tez dzialac w pospiechu, bo to sa powazne decyzje.
Na razie poczekam, ale wybede z domu chociaz na jedna 2 noce- niech sie pomartwi, moze to da mu cos do myslenia.
A
ara
Gość
Aniam pisze:
gdybym blizej mieszkala, moglabys przyjechac do mnie
wiem jak to jest, ja nei raz juz chcialam sie wyprowadzic tylko nigdy nie mam do kad, tak samo jak pojsc...u mnie to taka samotnosc w wielkim miescie niestety
wspolczuje ci raz jeszcze...
reklama
Podobne tematy
