• Przypominam, że dalej nasza forumowa mama potrzebuje Twojej pomocy 💖 Jeśli możesz wpłacić nawet drobną kwotę, to prosimy zrób to Kliknij

reklama

Kto po in vitro?

reklama
Bazylio przeczytaj sobie ustawę która refundowała przed pis in vitro. Konsultowali ją lekarze od in vitro i statystycznie na ciążè potrzebne są 3 stymulacje. Wiem że to czekanie na dziecko zabija ale spokojnie. Będziesz mamą. 36 lat to nie tragedia. Mam 41 i mój m marzy o jeszcze jednym.
Wiiiemmm ale te 4 transfery i ciaza natralna a pozniej ta stymulka zabily doslownie moja wiare ze bedzie dobrze - jestem niecierpliwiwec ale innym wkolo sie udaje zwyczajnie i to jeszcze przez wpadke - Ja chce miec poporstu plan B, C a nawet jak trzeba bedzie D ;)
 
Ja uważam że każdy z nas jest inny. Każdy ma prawo podjęcia własnych decyzji i dla każdego "wystarczy" oznacza coś innego.
Ja (A pisze to o sobie) dopóki nie doświadczyłam tej strasznej walki na sobie też uważałam że dzieci z in vitro się "robi" tak jak lepi się figurki z plasteliny. Chcesz mieć dziecko przychodzisz, płacisz i masz. A potem poczułam ten koszmarny i napisany ból braku spełnionych nadziei. Ta rozpacz czekania. To uczucie że już za miesiąc na bank się uda a tu jednak okres i łzy lejace się strumieniami.
Umiem zrozumieć że ktoś może powiedzieć że już dłużej psychicznie tego nie zniesie. Bo tak naprawdę ten czas starań i walki to nie jest życie. To WEGETACJA to oczekiwaniu na lepsze jutro które kolejny miesiąc z rzędu nie przychodzi.
Wiem też że dla każdego na końcu ścieżki czeka jednak brzuszek kopniaki i dzidziuś ale zanim to się stanie na prawdę trzeba znieść więcej niż wydaje się że człowiek będzie w stanie udźwignąć.
Właśnie każdy jest inny. Nigdy nie byłabym szczęśliwa gdybym nie próbowała. Zawsze bym żałowała.....
 
reklama
Ja uważam że każdy z nas jest inny. Każdy ma prawo podjęcia własnych decyzji i dla każdego "wystarczy" oznacza coś innego.
Ja (A pisze to o sobie) dopóki nie doświadczyłam tej strasznej walki na sobie też uważałam że dzieci z in vitro się "robi" tak jak lepi się figurki z plasteliny. Chcesz mieć dziecko przychodzisz, płacisz i masz. A potem poczułam ten koszmarny i napisany ból braku spełnionych nadziei. Ta rozpacz czekania. To uczucie że już za miesiąc na bank się uda a tu jednak okres i łzy lejace się strumieniami.
Umiem zrozumieć że ktoś może powiedzieć że już dłużej psychicznie tego nie zniesie. Bo tak naprawdę ten czas starań i walki to nie jest życie. To WEGETACJA to oczekiwaniu na lepsze jutro które kolejny miesiąc z rzędu nie przychodzi.
Wiem też że dla każdego na końcu ścieżki czeka jednak brzuszek kopniaki i dzidziuś ale zanim to się stanie na prawdę trzeba znieść więcej niż wydaje się że człowiek będzie w stanie udźwignąć.
Po tym co napisałaś to chyba zaczynam kumać, dlaczego tak bardzo nie chciałam czekać i żal mi bylo każdego cyklu w którym coś by się nie działo. To właśnie chyba o to nie-życie chodziło... O to zawieszenie w próżni. Już wolałam stracić niż nie zrobić nic.
Powiem Wam, że tego na co dzień chyba nie widzimy, ale to co przeszłyśmy/przechodzimy i co wiele z nas będzie przechodzić to jest jakiś cholerny kosmos, to naprawdę nas kształtuje i powoduje że jesteśmy niesamowicie silnymi babkami😊Nie doceniamy tej siły często. A to ze czasem są slabsze dni, to normalne. Nikt nie jest cyborgiem
 

Nowe wątki

reklama
reklama
Wróć
Do góry