No ja też jak bym była na insulinie, to bym musiała rodzić podobno 100km od domu. Dlatego walczę dietą, bo wolałabym u siebie. Przeraża mnie logistyka z tą odległością i ja po prostu bardzo nie lubię Poznania, a jeszcze ten szpital jest w samym centrum.To chyba o neonatologa chodzi ale pewna nie jestemJa bym musiala jechac 100km...
A elektrolity w formie słonych paluszków też się cofają..?
Mój mąż wziął urlop na caly lipiec, żeby sie mną zajac. Ale nie wyobrazam sobie żeby jezdzil codziennie 100km w jedna strone żeby mnie odwiedzić... A jak zacznę rodzić i nie zdazymy dojechać? Mam nadzieję, że ominą mnie takie dylematy.
To chyba o neonatologa chodzi ale pewna nie jestem
Ja mam I wizyty I mam rodzic w szpitalu właśnie 2h od nas. Co mnie wkurwia niemiłosiernie bo mieszkam praktycznie na przeciwko nowo wybudowanego szpitala. I dupa. No ale jedyne co ze wujek chłopa mieszka jakieś 30km od szpitala w którym mamy rodzic i już powiedział że chłop może u nich się zatrzymać jak będzie trzeba. Ale jeśli dobrze czytałam to sale są pojedyncze i ojcowie mogą zostać na noc
Nie mogłam. Na booking in byłam w tym naprzeciwko i jak tylko się dowiedziała że mam cukrzycę to od razu powiedziała że będę jeździć do innego bo oni tutaj nie mają lekarzy dla kobiet z takim problemem.
Tak wlasnie myslalam, szkoda ze brak im specjalistow. Cale szczescie ze pojedziesz na umowiony dzien a nie w stresie ze skurczami.
Ja się modlę żeby wcześniej skurczy nie dostać jak chłop będzie w pracy np 3h od domu :/ to kto mnie tam zawiezie?
Po sniadaniu bylo 185. Potem po obiedzie - po godzinie 107. Po dwóch poczułam się źle i zmierzylam jeszcze raz -182. Na obiad zjadłam to co wczoraj, nie wiem co ten cukier tak szaleje. Jakoś o 17 zjadłam rosół ale z ziemniakami i piersią z kurczaka i czuję się dobrze.
