reklama
Pierwsze kroki dziecka

Pierwsze kroki dziecka

Gdy maluch samodzielnie stoi, a potem nieśmiało próbuje się przemieszczać chwytając się mebli, rodzice z coraz większą niecierpliwością czekają na jego pierwsze samodzielne kroki. Inwestują w chodziki, pchacze, prowadzają smyka za rączki mając wrażenie, że tym samym wspierają niemowlę i przyspieszą jego samodzielne spacery.

Tymczasem przygotowanie do chodzenia zaczyna się już od chwili narodzin, kiedy to dziecko z każdym dniem trenuje wszystkie układy i zmysły odpowiedzialne za chód - mięśnie (unosząc główkę, siadając, pełzając czy raczkując), system nerwowy (który przewodzi informacje z mięśni do mózgu i z mózgu do mięśni), wzrok (pomaga ocenić odległość) i zmysł równowagi.

Kiedy dzieci zaczynają stawiać pierwsze kroki?

Przeciętnie dzieci zaczynają stawiać pierwsze kroki około 12 miesiąca życia. A już pół roku później chodzą całkowicie samodzielnie.  Jednak ta umiejętność jest poprzedzona kilkoma etapami.

I tak , 6 miesięczny maluch postawiony na twoich kolanach i podtrzymywany przez ciebie jest w stanie ustać, a nawet wykonać kilka podskoków. To też przygotowanie do chodzenia.

W wieku 9 miesięcy dziecko często potrafi stanąć samodzielnie chwytając się czegoś, co pozwoli mu utrzymać równowagę, np. mebli. To znak, że niedługo zacznie samo chodzić.
 
11. miesięczniakchodzi z podparciem. To etap, kiedy dzieci uwielbiają pchać chodziki. Może też dla utrzymania równowagi trzymać zabawkę i przekładać ją z jednaj rączki do drugiej.

Wiek pomiędzy 13-17 miesiącem to czas eksperymentów. Dzieci często upadają, żeby zaraz się podnieść, przejść kilka kroków i powtórzyć sekwencje. Ich kroki stają się coraz pewniejsze, ale często nadal chodzą jak marynarze, którzy właśnie zeszli na ląd.
 
W wieku 18 miesięcy dzieci czują się już zdecydowanie pewniej i najczęściej chodzą bez żadnych podpórek, eksplorując świat i pokonując coraz większe odległości.

Kilka wskazówek, które pomogą dziecku stawiać pierwsze kroki

Zachęcaj do pełzania i stania
Dzieci zaczynają chodzić dopiero po tym, jak nauczą się stać. Jednak najpierw uczą się pełzania. Pełzanie stanowi podstawę do stania i chodzenia, wzmacnia mięśnie dziecka, nie mówiąc o tym, że ruchy naprzemienne wspaniale stymulują rozwój mózgu.

Stymuluj do ćwiczeń
Dziecko po 6 miesiącu życia możesz na chwilę stawiać na nóżki, oczywiście podtrzymując je.  Zobaczysz, jak maluch wykonuje podskoki, które w efekcie kształtują odpowiednie krzywizny kręgosłupa i mięśnie osiowe oraz wzmacniają mięśnie nóg.

Oferuj swobodę i bezpieczeństwo
Dziecku przeze wszystkim należy pozwolić na swobodne poruszanie się, mając na uwadze jego bezpieczeństwo (przygotowanie odpowiedniego podłoża – dywan, a nie ruchomy koc; osłonięte narożniki, zabezpieczone źródła ciepła i prądu, zabezpieczone ostre krawędzie); przyjazne dziecku otoczenie to nie tylko bezpieczeństwo, ale i komfort dla niego – będzie mogło poświęcić się treningom, nie tracąc czasu na traumatyczne doświadczenia - płacz po bolesnym spotkaniu z przeszkodą

Pozwól na eksperymenty
Początkowo, kiedy chodzący maluch przyjmie postawę "kowboja" (będzie chybotać się na boki - szeroko rozstawi nogi, rozłoży rączki, które dla asekuracji wysoko podniesie, wypnie brzuszek i pupę), z niepokojem będziesz obserwować jego wyczyny.

Pozwól mu jednak eksperymentować, próbować, uczyć się, nie przeszkadzaj dziecku odkrywać świata! Wspieraj, zachęcaj, ale nie podcinaj skrzydeł mówiąc: nie wstawaj, bo upadniesz! uważaj, bo nabijesz sobie guza!

Zaakceptuj upadki, bo są dobre
Upadek- to dzięki niemu dziecko uczy się przybierać prawidłową pozycję podczas lądowania, chronić się przed spotkaniem z ziemią całym ciałem i rączkami, odpowiednio chronić główkę.

Oczywiście musimy zadbać o bezpieczeństwo dziecka, ale nie przesadzajmy – nie okładajmy malca poduszkami, nie zakładajmy mu dodatkowych pieluszek, bo to wyrobi w nim błędne przekonanie, że upadek jest bezbolesny i nie należy się przed nim bronić. Równie niefortunnym pomysłem jest zakładanie kasku dziecku – to też może zakłócić kształtowanie się reakcji, dzięki którym dziecko uczy się chronić główkę

Chodzikom powiedz precz!
Nie wsadzaj dziecka do chodzika – oprócz tego, że masz chwilę spokoju, urządzenie to niesie ze sobą same szkody: chodzik może kształtować nieprawidłowe wzorce ruchu i postawy; dziecko, które bezpiecznie w nim spaceruje może mieć później kłopoty z prawidłową oceną odległości, podłoża i swojego bezpieczeństwa; w chodzikach nadmiernie obciążona jest miednica, nieprawidłowo obciążany jest też układ mięśniowy i kostny

Nie prowadź dziecka za rączki
Nie prowadź zbyt wcześnie malucha za rączki - tobie może się wydawać, że dziecko prawie chodzi, tymczasem ono może nie być do tego gotowe - zarówno motorycznie (aparat kostno-stawowy), jak i mentalnie.

Wspieraj każdy sukces
Ciesz się z każdego sukcesu małego odkrywcy, zachęcaj go uśmiechem, nagradzaj brawami i z czułością masuj obolałe od spotkania z ziemią miejsca.

Wybierz pierwsze buty
Powinny one wspierać i kształtować naturalne funkcje biomechaniczne stopy dziecka, współpracować z nią. Obuwie powinno być nowe (nie zniekształcone obcą stopą). Dobry but na dobry początek to taki, który:

  • obejmuje kostkę i sięga nieco ponad nią (ale nie za wysoko)
  • ma usztywnioną, zapewniającą stabilność piętkę
  • jest niezbyt ciężki (inaczej niepotrzebnie obciąża stopy malucha)
  • jest nieco dłuższy od stopy
  • dobrze obejmuje stopę, szczególnie w okolicach śródstopia, ale też nie jest za ciasny ma czubek na tyle szeroki i wysoki, że dziecko może swobodnie poruszać palcami
  • ma elastyczną podeszwę, która zgina się na linii zginania palców, jest sprężysta i  antypoślizgowa, zapewnia stopom odpowiednie zabezpieczenie przed zimnem
  • nie powinien posiadać obcasa, profilowania ani wkładki ortopedycznej, o ile nie zalecił jej lekarz.

Pierwsze kroki dziecka, co może cię niepokoić?

Najważniejsze, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Sa maluszki, które stawiają pierwsze kroki jako 7 miesięczne brzdące, są takie, które nabywają tą umiejętność po ukończeniu półtora roku, więc nie wpadaj w panikę, jeśli twój maluch należy do drugiej grupy.

Wcześniaki pierwsze kroki mogą zacząć stawiać później niż ich rówieśnicy, co jest normalne, bo mają prawo mieć lekko opóźniony rozwój motoryczny, Regularne kontrole u lekarza powinny cię uspokoić.

Niektóre zaburzenia genetyczne takie jak autyzm, porażenie mózgowe, czy zespół Downa mogą opóźniać chodzenie

Kiedy warto skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą?

  • Jeśli dziecko w wieku 6 miesięcy postawione na nóżki i podtrzymywane nie opiera częściowo swojego ciężaru ciała na nogach i nie stara się podskakiwać.
  • Jeśli 9 miesięczne niemowlę nie potrafi samo się podnieść
  • Jeśli półtoraroczny maluszek nie stawia pierwszych krokow podpierając się o przedmioty lub rodzica, który go trzyma

Jeśli Twoje dziecko wykazuje którykolwiek z tych objawów być może potrzebuje dodatkowej stymulacji bądź ćwiczeń.

Najważniejsze. Nie próbujmy niczego przyspieszać - dziecko samo będzie wiedziało, kiedy stanie się gotowe, by dać swym rodzicom prezent – samodzielnie przedreptane kilkadziesiąt centymetrów.

 

 

 

reklama

Niezbędniki w dziale niemowlęta