Zanim zrobisz cokolwiek dla innych - weź oddech

Nikt cię nie przygotował na to, jak bardzo zmęczone może być ciało po porodzie. To nie jest tylko kwestia niedoboru snu, ale też głębokiego wyczerpania, które czujesz w plecach, barkach, brzuchu i głowie. Karmienie, przewijanie, noszenie, uspokajanie, ogarnianie domu i codzienności, a pomiędzy tym wszystkim ty, próbująca złapać oddech dosłownie i w przenośni. Może właśnie od tego warto zacząć: od czegoś najprostszego, co zawsze masz przy sobie - od oddechu.

Twoje ciało przez dziewięć miesięcy pracowało bez przerwy, budując nowe życie i dostosowując się hormonalnie, metabolicznie i anatomicznie. Poród, niezależnie od tego, czy był siłami natury, czy zakończył się cesarskim cięciem, był kulminacją tego wysiłku – a zaraz po nim zaczął się kolejny maraton noworodkowych nocy i nowych obowiązków. W takich warunkach układ nerwowy bardzo często zostaje w trybie czuwania, jakby stale nasłuchiwał i pilnował, czy wszystko jest w porządku z twoim dzieckiem.

Być może zauważasz, że reagujesz na każdy dźwięk wydany przez maluszka, trudno ci się rozluźnić, a ciało jest w stanie gotowości nawet wtedy, gdy teoretycznie możesz usiąść albo się położyć. To naturalny mechanizm ochronny, ale jednocześnie bardzo wyczerpujący. Właśnie dlatego oddech może stać się twoim sprzymierzeńcem . Nie kolejnym zadaniem do odhaczenia, tylko mostem między tym, co dzieje się automatycznie, a tym, na co masz wpływ.

Kiedy świadomie spowalniasz oddech i wydłużasz wydech, wysyłasz układowi nerwowemu sygnał, że jest bezpieczniej i że może odrobinę odpuścić. Aktywuje się wtedy nerw błędny, który pomaga organizmowi przejść z trybu walki lub ucieczki w stronę regeneracji. Badania pokazują, że osoby praktykujące oddychanie przeponowe mają niższy poziom kortyzolu i odczuwają mniej napięcia.

Dla kobiet po porodzie ważne jest również to, że przepona i mięśnie dna miednicy współpracują ze sobą przy każdym oddechu. Głęboki wdech obniża przeponę i delikatnie aktywuje dno miednicy, a wydech pozwala tym strukturom wrócić do pozycji wyjściowej. Każdy świadomy oddech staje się subtelną, naturalną formą regeneracji - bez ćwiczeń, bez sprzętu, bez dodatkowego czasu.

W pierwszych tygodniach wiele mam oddycha jednak płytko: wdechy są krótkie, brzuch napięty, ramiona uniesione. To normalne, ciało broni się w ten sposób przed bólem i napięciem emocji. Płytki oddech oznacza jednak mniej tlenu dla mięśni i mózgu, dlatego tak często pojawia się wrażenie mgły w głowie, trudności z koncentracją i zmęczenie, które nie mija nawet po drzemce. Głębszy oddech pomaga ciału naprawdę odpocząć i choć na chwilę wyjść z trybu przetrwania.

Nie potrzebujesz ciszy ani długiej chwili dla siebie. Możesz oddychać świadomie podczas karmienia, pod prysznicem lub na spacerze. Wystarczy wdech przez nos, licząc do czterech, i powolny wydech przez usta, licząc do sześciu lub ośmiu. Najważniejsze, aby wydech był dłuższy niż wdech. Możesz położyć dłoń na brzuchu, żeby poczuć jego ruch. Jeśli w tym czasie myśli uciekną do codziennych spraw, wracaj do oddechu łagodnie i bez oceniania.

Najtrudniejsze jest zwykle uznanie, że te kilka oddechów naprawdę ci się należy. Że to nie luksus ani egoizm, tylko podstawowa troska o siebie. Twoje ciało, które zbudowało człowieka i wydało go na świat, zasługuje na uważność. Nie musisz wracać do dawnej formy. Możesz wracać do siebie tu i teraz, oddech za oddechem.

• Powolny, wydłużony wydech uspokaja układ nerwowy
• Świadome oddychanie obniża poziom kortyzolu i zmniejsza napięcie
• Przepona i dno miednicy współpracują przy każdym oddechu, wspierając regenerację
• Płytki oddech pogłębia zmęczenie i „mgłę" w głowie
• Kilka świadomych oddechów możesz zrobić w każdej codziennej sytuacji