reklama
Poronienie późne. Objawy, przebieg, konsekwencje.

Poronienie późne. Objawy, przebieg, konsekwencje.

Poronienia niestety są coraz bardziej powszechne i jedna na pięć ciąż kończy się w ten sposób. Większość z nich następuje przed 12 tygodniem ciąży, dlatego strata po 14 tygodniu wywołuje dużo większy szok i niedowierzanie przyszłej mamy.  O późnym poronieniu mówimy, kiedy dziecko umiera między 14 i 24 tygodniem ciąży, czyli w drugim trymestrze.

Poronienie naturalne - objawy

Jeśli dochodzi do naturalnego poronienia może pojawić się:

  • brak ruchów płodu (w późniejszej ciąży)
  • krwawienie,
  • bóle krzyża i pleców
  • silne skurcze  macicy
  • skurcze parte  
  • mogą odejść wody płodowe (płyn owodniowy), ale mogą pozostać nienaruszone, aż do porodu dziecka
  • stwierdzenie podczas badania zbyt wczesnego rozwierania szyjki macicy;

W następstwie pojawia się wydalenie płodu oraz wydalenie łożyska.
Takie poronienie może mieć bardzo gwałtowny przebieg, któremu nie można zapobiec. Może się przydarzyć w domu, w szpitalu lub w innym miejscu. Dlatego jeśli jakieś objawy budzą twój niepokój koniecznie pojedź na izbę przyjęć do najbliższego szpitala. 

Ciche poronienie  (ciąża obumarła)

Czasem bywa tak, że organizm mamy nie daje żadnych sygnałów, które świadczyłyby o tym, że dzieje się coś złego. Dopiero wizyta u lekarza i badanie usg pokazuje, że dziecko zmarło.

Jeśli dziecko nie żyje, a nie doszło do poronienia lekarze muszą podjąć decyzję dotycząca dalszego postępowania. Można zastosować dwa rodzaje postępowania: wyczekujące lub czynne. W pierwszym przypadku czeka się na samoistny poród, który pojawia się po około 2 tygodniach od śmierci płodu. Jednak często, ze względu na psychikę kobiety, lekarz decyduje o wywołaniu porodu.

We wczesnej ciąży (do 10 tygodnia ) wykonuje się najczęściej (w znieczuleniu ogólnym) zabieg łyżeczkowania macicy z usunięciem obumarłego płodu. W niektórych szpitalach wywołuje się poronienie farmakologiczne, czyli podaje się leki powodujących obkurczenie macicy, a następnie wydalenie jej zawartości. Ta metoda pozwala często uniknąć zabiegu łyżeczkowania.

W bardziej zaawansowanej ciąży zabieg jest dwuetapowy. W pierwszym etapie podaje się leki wywołujące czynność skurczową i poród obumarłego płodu. Później w znieczuleniu ogólnym odbywa się łyżeczkowanie, po to żeby kobieta nie miała problemów z zajściem w kolejną ciążę

Czego możesz się spodziewać po podaniu leków indukujących poronienie?

  • Plamienia lub krwawienie, które może być obfite. Krew może zawierać skrzepy, jak  również tkanki - szczątki płodu lub inne tkanki ciążowe.
  • Skurczy, bóli podbrzusza oraz krzyża ,
  • Parcia na pęcherz – w szpitalu dostaniesz pojemnik i do niego będziesz oddawać mocz, bo często w czasie jego oddawania dochodzi do poronienia dziecka lub  tkanek
  • Nudności,wymiotów, biegunki – to bardzo indywidualne i dotyczy tylko części kobiet. Jest to efekt, który może nastąpić po podaniu leków lub jest to reakcja organizmu na poród
  • Uczucia zimna lub gorąca, dreszczy.

Na końcu następuje poród. To najbardziej traumatyczny moment dla mamy, dlatego tak ważne żebyś była wtedy pod opieką  zarówno personelu, jak i bliskiej osoby (jeżeli to możliwe).

Poronienie późne. Samopoczucie fizyczne po zabiegu

Po poronieniu pojawia się krwawienie, a później plamienie, które może trwać do kilku tygodni. Możesz odczuwać w podbrzuszu ból podobny do miesiączkowego. Jeśli dolegliwości bólowe  lub krwawienie narastają, lub jeśli pojawią się upławy o brzydkim zapachu konieczny jest kontakt z lekarzem.

Jeśli do utraty ciąży doszło w późniejszym jej okresie, piersi mogą być obolałe i może pojawić się laktacja. W szpitalu poproś o leki, które ją wstrzymają.

Organizm po poronieniu musi mieć czas aby powrócić do  równowagi. To czas, kiedy możesz czuć się bardzo osłabiona i zmęczona. Wpływa na to również emocjonalne wyczerpanie. Warto sobie dać czas na powrót do zdrowia, jednocześnie jednak nie wycofując się całkowicie z życia. Z badań wynika, że oddawanie się rutynowym czynnościom pomaga szybciej poczuć się lepiej.

Poronienie późne. Samopoczucie psychiczne

Przede wszystkim nikt nie ma prawa mówić ci, jak powinnaś się czuć lub zachowywać. Część kobiet zamyka się w sobie i nie chce rozmawiać, nawet z bliskimi, o swoich uczuciach, część nie może powstrzymać się od płaczu.  Powrót do domu bez dziecka to traumatyczne przeżycie. Jeśli w domu masz przygotowane rzeczy dla maleństwa być może odnajdziesz w nich pocieszenie. Jeśli jednak budzą w Tobie zbyt silnie emocje - poproś bliskich żeby je, gdzieś schowali.

Po poronieniu może towarzyszyć ci cała gama uczuć. Złość na bliskich lub na sytuację, w której się znalazłaś. Zazdrość, że inne kobiety mają dzieci lub są w ciąży. Z zazdrością często łączy się poczucie winy i zadawanie sobie pytań, co mogłaś zrobić lepiej i jakie były przyczyny utraty dziecka.  

Możesz mieć poczucie osamotnienia i bycia niezrozumianą.  Możesz potrzebować rozmowy lub nie chcieć mieć z nikim kontaktu.  Twoi bliscy i przyjaciele  mogą nieumyślnie cię ranić bagatelizując sytuację, próbując cię rozweselić, czy starając się nie rozmawiać na trudne dla nich tematy.

Potrzebujesz czasu, a odejście dziecka i poczucie straty pozostawi ślad już do końca życia. Być może w tym trudnym czasie wparciem mogą się okazać rozmowy z mamami, które straciły swoje maleństwa. Być może potrzebujesz pomocy psychologa lub (jeśli jesteś wierząca) rozmowy z duchownym. Pomóż sobie. Twoi bliscy często nie potrafią poradzić sobie z tą sytuacją. Ona ma prawo was wszystkich przerosnąć. I to dlatego, że cię kochają.

"Gdyby miłość mogła uzdrawiać a łzy wskrzeszać - dziś byłbyś z nami" – napisała na swoim blogu jedna z mam. Przeczytaj o żałobie po stracie dziecka. Być może równie ważna dla ciebie stanie się Wizualizacja pożegnania, która pomogła już wielu rodzicom.

reklama